اميدوارم به خط پايان ريو برسيم

کسب سه سهميه المپيک 2016 و اعزام نفرات المپيک به ريو اتفاق خوبي براي دوچرخه‌سواري ايران است، اما همه مي‌دانند که بهترين‌هاي جهان از قاره اروپا و امريکا هستند و ورزشکاران ما عملاً شانسي در المپيک نخواهند داشت. در شرايط فعلي و با توجه به بودجه‌اي که در اختيار فدراسيون قرار مي‌گيرد به هيچ وجه نمي‌توان انتظار نتيجه‌اي مطلوب را از دوچرخه‌سواران کشورمان در تورنمنت‌هاي بين‌المللي از جمله جام جهاني، مسابقات جهاني و المپيک داشت. با اين حال در سال‌هاي اخير حضور تيم‌هاي باشگاهي ايران در تورنمنت‌هاي خارجي روند رو به رشدي را داشته است؛ شهرداري تبريز، پتروشيمي و پيشگامان کوير در تورهاي مختلف شرکت مي‌کنند و همين مسئله هم امتياز دوچرخه‌سوارانمان را بالا مي‌برد و هم امتياز تيم ملي. سهميه‌هاي المپيک نيز از همين طريق به دست آمده‌اند. منتها انتظار مي‌رود که وزارت ورزش حمايت بيشتري از اين رشته انجام دهد. براي کم کردن فاصله زيادي که با تيم‌هاي اروپايي داريم تنها راه‌حلي که مي‌توان ارائه کرد حضور مستمر در تورنمنت‌ها و تورهاي خارجي است.

تنها در اين صورت است که مي‌توانيم در سال‌هاي آتي شاهد پيشرفت دوچرخه‌سواري کشور باشيم. به عنوان نمونه مي‌توانيم به پيشرفت تيم کوهستان اشاره کرد. اين تيم در دو مسابقه در ايتاليا حضور يافت و پس از آن به مسابقات قهرماني آسيا اعزام شد. جالب‌تر اينکه در آسيا براي اولين بار در رشته کوهستان موفق به کسب مدال شديم. وقتي با دو بار حضور در مسابقات خارجي تا اين اندازه رشد داشته‌ايم قطعاً تداوم اعزام‌ها به سود دوچرخه‌سواري ايران خواهد بود. با در نظر گرفتن وضعيت فعلي بعيد مي‌دانم دوچرخه‌سواران ما حتي بين 80 نفر اول المپيک باشند. اميدوارم المپيکي‌هاي ما به خط پايان برسند. در دوره گذشته در لندن دو نفر از دوچرخه‌سوارانمان زمين خوردند و فقط مهدي سهرابي بود که به خط پايان رسيد. بدون شک اگر مسئولان از اين رشته حمايت نکنند تا 100 سال ديگر نيز نبايد منتظر پيشرفت در سطح بين‌المللي باشيم. در صورتي که حمايت‌هاي لازم از دوچرخه‌سواري ايران صورت بگيرد در المپيک 2024 نمايندگان ما مي‌توانند در جمع 20 نفر اول دنيا قرار بگيرند.