حضور نيافتن وزير ورزش و جوانان در اردوي تيم ملي كشتي آزاد آن هم در شرايطي كه كمتر از يك ماه به آغاز رقابتهاي المپيك 2016 ريو باقي است، نشاندهنده عمق اختلافي است كه بين نفر اول ورزش كشور و يكي از رشتههاي پراميد و پرمدال ورزش در تاريخ المپيك وجود دارد. ظاهراً براي پي بردن به ريشه اين اختلاف بايد كمي به عقب برگرديم، يعني روزي كه رسول خادم به عنوان رئيس فدراسيون كشتي دست به قلم شد و به رئيسجمهور نامه نوشت. درددلهاي خادم با رئيسجمهور خيلي زود رسانهاي شد و خيلي زود هم به آقايان وزارتنشين برخورد تا جايي كه ميشد و ميشود از روي نوع رفتار آنها با خادم و حتي به طور مشخص با كشتي آزاد متوجه اين مسئله شد.
اينكه گودرزي به عنوان وزير ورزش به اردوي كشتي فرنگي و محمد بنا سر ميزند اما سراغي از خادم و كشتي آزاد نميگيرد مؤيد كدورت بين اين دو و اختلافي است كه در حال عميقتر شدن است؛ اختلافي كه ميتواند ضربهاي جبرانناپذير به بدنه يكي از اصليترين اميدهاي كاروان ورزش ايران براي مدالآوري در ا لمپيك ريو وارد كند.
بحث خيلي تكراري و روشني است كه بگوييم در چنين شرايطي اتحاد، همدلي و همكاري اصليترين فاكتوري است كه ورزش كشور، به خصوص رشتههاي المپيكي به آن نياز دارند، اما گويا آقايان وزارتنشين و حتي برخي مسئولان فدراسيون كشتي از اين مسئله غافل هستند كه اينگونه از هم گريزان و حتي براي يكديگر خط و نشان ميكشند.
بحث رسيدگي به تيمهاي اعزامي به المپيك و مهيا كردن امكانات براي حضور موفق آنها در بزرگترين رويداد ورزشي جهان كاملاً برعهده وزارت ورزش و كميته ملي المپيك است، وظيفهاي كه به هيچ عنوان نبايد تحت تأثير اختلافنظر و دخالت دادن سلايق شخصي قرار گيرد و بايد به تمام رشتههاي حاضر در المپيك با يك نظر نگاه كرد و براي موفقيت تمامي آنها درست گام برداشت.
از طرفي مسئولان فدراسيونها، مربيان تيمهاي ملي و حتي ورزشكاران المپيكي ايران نيز بايد با درك صحيح و درست وضعيت اقتصادي كشور كمي توقعات خود را پايين آورده و با داشتهها بسازند. البته بر هيچ كس پوشيده نيست كه موفقيت در ميداني بزرگ چون المپيك مستلزم تدارك وسيع و درست است، اما ورزشكاران ايراني بارها ثابت كردهاند كه حتي در شرايط كاملاً نابرابر به لحاظ امكانات از رقباي پرآوازه و پرامكانات خود بسيار جلوتر هستند و ميتوانند بالاتر از آنها قرار گيرند. ورزشكار، مربي و مسئولان ورزش همه بايد دست در دست هم باعث اعتلاي ورزش و بلندي نام ايران شوند و اين ميسر نميشود مگر با همدلي، همزباني و همراهي يكديگر. لازم به تذكر نيست كه ديگر فاصلهاي تا شروع المپيك باقي نمانده و در اين راه بايد اختلافها را كنار گذاشت، بايد كاري كرد كه ورزش كشور رو به جلو حركت كند و در نهايت به جايي برسد كه وقتي مشعل المپيك ريو خاموش شد، گودرزي، خادم، محمد بنا، بيژن مقانلو و تمامي رؤساي فدراسيونها با افتخار از نتيجه به دست آمده در المپيك ياد كنند و دست در دست هم موجبات اعتلاي نام ايران را فراهم كنند. فراموش نكنيم كه امروز، روز اختلاف نيست كه اين اختلاف تيشه به ريشه ورزش ميزند.
