در بسياري از خبرهاي رسانهها وزرا، مديران يا مسئولان فقط براي جلب توجه خبري اقدام به بيان مشكلات و موانع ميكنند تا بتوانند دغدغههاي خود را به اطلاع عموم مردم برسانند، اين در حالي است كه اكثريت مخاطبان اين مسئولان از مشكلات و دامنه آن آگاه هستند و اين انتظار را دارند كه اقدامات مسئولان را براي برطرف كردن مشكلات در حرف و عمل بشنوند يا ببينند.
طرح مشكل عادتي تكراري است كه مخاطبان را از شنيدن موضوع خسته ميكند و به نوعي ميتوان گفت پاك كردن صورت مسئله است براي فرار از ارائه راهكار. در حقيقت اينگونه بيان صرف مشكلات خود مانعي براي مشاركت مردمي ايجاد ميكند. اين در حالي است كه در عمل اثبات شده است خبر كردن مشكل و بيان راهكار براي آن به همراه ارزيابي اقدامات ميتواند مشاركت گروههاي درگيري و فعال را نيز به همراه داشته باشد.
همچنين طرح صرف مشكل آن هم به صورت كليگويي تاكنون نتوانسته است دردي را درمان كند. بنابراين لازم است موضوعهاي مورد بحث از سوي مسئولان شكافته شده و ظرفيتها و موانع و خلأ بيان شود تا مخاطبان هم تكليف خود را در قبال مشكلات مطرح شده بدانند.
ارائه آمار و اطلاعات از موضوعهاي طرح شده سبب حساس و فعال شدن جامعه آماري ميشود و اينگونه بيان موضوعات ميتواند واكنشهايي را برانگيخته كه به ارائه راهكار و حل مشكل كند كه بايد گفت اينگونه شيوه بيان راهكارسازي به نوعي ريلگذاري براي حل مسائل و مشكلات است.
