اولاد آدم به شما بشارت ميدهد كه تا سه نشود، بازي نشود و بالاخره معاون رئيسجمهور در سه سال براي بار سوم رفت و منطقه يك آزادراه طلسمشده تهران - شمال را ديد تا به هر ضرب و زوري كه شده يك كاري كه ديگران شروع كردهاند از سازندگي و اصلاحات و بهار و تدبير و اميد در آن دست داشتهاند را تمام كند و دل مردم را به دست آورد و جاده شمال هم رو به انتخابات باز شود!
جهانگيري كه ورد زبانش اين روزها زود باش! زود باش است، ميترسد كه زود دير بشود. هر چند زود دير شده است و هنوز خبرش را نشنيده....
البته اولاد هم ميترسد. فكرش را بكنيد كه داخل دوره تدبير، پيشرفت فيزيكي منطقه يك آزادراه تهران- شمال به حدود ۵۹ درصد رسيده كه حكايت از پيشرفت ماهانه ۳۸ صدم درصدي در دولت يازدهم دارد، با اين سرعت پيشرفت حدود ۱۰۷ ماه زمان نياز است كه قطعه مذكور به اتمام برسد، در حالي كه دولتيها وعده بهار آينده را ميدهند. يعني اگر روحاني، چهارسال ديگر هم به فرض جهانگيري، بخواهد سر كار باشد، باز هم نميشود كه نميشود كه نميشود!
شايد اگر جهانگيري به جاي سالي يك بار، سالي دوبار از جاده بازديد ميكرد، كارها نسق پيدا ميكرد! شايد... (يعني همه كارهاي ما شده است بخشنامه و امر و نهي! اگر ميگوييم بشود بايد بشود و نميشود كه نشود! مگر دل جاده از سنگ است؟)
با اين تفاسير احتمال دارد معجزهاي روي دهد و در آستانه انتخابات دوازدهمين دوره رياستجمهوري منطقه يك به صورت ناقص زيربار ترافيك برود. البته اگر اين دولت هم مانند دولت قبل ( براي افتتاح منطقه 4 آزادراه) بنا به دلايلي در اين كار عجله داشته باشد بايد منتظر بهرهبرداري از اين منطقه آزادراه تهران- شمال در روزهاي پاياني عمرش بود. اينطوري در راه رسيدن به شمال، گاهي يك چرخ ماشين شما در جاده قديم است و يك چرخش در جاده جديد! تازه حتماً عوارض هم ميگيرند! نميشود كه مردم به بهانه ناقص استفاده كردن، پول ندهند. پول براي دادن است. اين فقط مديران هستند كه پول برايشان گرفتني است و نه دادني و پس دادني!
يعني اولاد آدم به شما بشارت بدهد، درست مانند خطوط ثابت تلفن كه از اول تير به پاي مردم هزينهاش نوشته ميشود و چه استفاده نكنند و چه استفاده بكنند، بايد پولش را بدهند، جاده شمال را هم بايد پول بدهند. اصلاً حتي اگر افتتاح نشد هم بايد پول بدهند! حتي اگر ماشين هم ندارند بايد...
اولاد آدم به شما بشارت بدهد كه در مصوبه كميسيون تنظيم مقررات ارتباطات رديفي به «حداقل مكالمه» اختصاص يافته كه طبق آن مشتركان شهري و روستايي بايد به ترتيب حداقل 330 و 200 دقيقه مكالمه در هر دوره صورتحساب داشته باشند. در واقع مشتركان تلفن ثابت از اين پس صورتحساب صفر نخواهند داشت و اگر از خطوط خود در طول دوره صورتحساب استفاده نكنند، بايد هزينهاي به مخابرات بپردازند. به عبارت ديگر اين رديف، درآمد تضمين شده مخابرات از محل نگهداري خطوط بلااستفاده است. بنابراين اگر اين رديف هم به تصويب دولت برسد، مشتركان شهري و روستايي اگر در طول دوره صورتحساب مكالمهاي نداشته باشند بايد به اندازه 330 دقيقه(1485 تومان) و 200 دقيقه(900 تومان) پالس شهري هزينه بپردازند؛ اگر بيش از اين مقدار هم با تلفن ثابت صحبت كنند بايد هزينه مربوط به پالس را بابت هر دقيقه بپردازند.
ميبينيد! اينها پول فيشهاي دريافتي حقوقي خود را برنگرداندند كه هيچ، براي ما هم فيش نوشتند تا اينقدر فيش فيش نكنيم! فردا ميبينيد استفاده آزادراه ناقص، را هم پايمان نوشتند و مصداقش نخورده و دهان سوخته شد! اصلاً آش كشك تدبير است، بخوريم، پايمان است و نخوريم هم، پايمان مينويسند!
در همينجا، اولاد آدم پيشنهاد ميدهد كه جهانگيري، يك افتتاح درخشان ديگر را براي قبل از انتخابات سال آينده نشان كند و اگر آزادراه شمال توان افتتاح را ندارد، با مال و جان مردم بازي نكنيم! مثلاً برود درياچه اروميه را افتتاح كند يا رودخانه زايندهرود يا...
نتیجه اول:از ماست که بر ماست
