يكي از دوستانم كه فرزندي خردسال دارد گلايه ميكرد كه فرزندش حسابي كلافهاش كرده است. به راحتي غذا نميخورد و مشكل بدغذايي پيدا كرده است. نه تنها هر غذايي را نميخورد بلكه براي خوردن غذاي مورد علاقهاش هم بهانه ميگيرد و بايد به زور به او غذا داد و همين به لحاظ جسمي ضعيفش كرده است. يك روز ميگويد از لوبيا خوشم نميآيد و روز ديگر از گوجهفرنگي متنفر ميشود.
در ضمن او سر ميز غذا نميخورد و هميشه ميگويد غذاي من را در اتاق خودم بدهيد يا اينكه وقتي درحال تماشاي كارتون است غذا ميخواهد. هر وقت هم كه سر سفره مينشيند آداب خوردن غذا سر سفره را رعايت نميكند يا وسط غذا ميرود زير ميز يا مدام ورجه ورجه ميكند. او هر بار بهانه جديدي براي نخوردن غذا ابداع ميكند و غذا خوردن را به سختترين كار دنيا تبديل كرده است.
مادران درمانده در مقابل كودكان اغلب مادرها گلايه ميكنند كه فرزندانشان مدتهاي طولاني از خوردن غذا امتناع ميكنند يا براي نخوردن هر غذا بهانههاي مختلفي ميآورند. بدون شك هر مادري حداقل براي مدتي درگير اين مشكل بوده است. بعضي مادرها با به كارگيري ترفندهايي كه عمدتاً خلاقانه يا مبتني بر تجارب بزرگترهاست بر اين مشكل غلبه ميكنند، اما هستند مادران جواني كه در مواجهه با اين مشكل واقعاً درمانده ميشوند. به راستي با چنين مشكل يا به تعبير مادران جوان «معضلي» چه بايد كرد؟
رفتار غذايي كودكان تا حدي طبيعي است بي ميلي و بيعلاقگي كودكان در هر سني نسبت به غذاخوردن تا حدي امري طبيعي است. فكر نكنيد هميشه بايد غذا باب ميل كودكتان باشد و هميشه از غذاخوردن لذت ببرند. در ضمن لزومي ندارد غذا خيلي عجيب و غريب باشد تا بچهها آن را دوست نداشته باشند يا برعكس از خوردن آن لذت ببرند. براي مثال برخي كودكان گوجهفرنگي دوست ندارند و بعضي ديگر از لوبيا بدشان ميآيد. اجبار كودك به خوردن غذايي كه دوست ندارد كاري نادرست و زيانبار است چون بيعلاقگياش نسبت به آن مدل غذا در وجود كودك ماندگار ميشود و تا بزرگسالي دست از سرش بر نميدارد.
به مشكل دامن نزنيد تشديد نكردن يكي از روشهاي كم كردن بدخلقي كودكان در زمينه غذا نخوردن است. اگر فرزندتان به طور ناگهاني علاقهاش را به غذايي از دست ميدهد و از خوردن آن امتناع ميكند توجهي به موضوع نشان ندهيد. اجازه دهيد آنچه را دوست دارد بخورد و آنچه را نميخواهد ميل نكند و پس از اتمام زمان غذا خوردن، ظرف غذايش را بدون هيچ اشاره يا اهميتي به موضوع برداريد. اگر گفت «لوبيا دوست ندارم»حساسيت نشان ندهيد و چند روز بعد دوباره آن غذا را تهيه كنيد. به احتمال زياد او اين بار غذا را ميخورد چون ميداند كه عدم علاقه او به غذا توجه كسي را جلب نكرده است. كودكان نوپا در مورد علاقههايشان ثبات ندارند و اگر برخورد شما در چنين مواردي درست نباشد، رفتار غلط او تثبيت خواهد شد.
همهمان گاهي از غذا دلزده ميشويم باور كنيد در بسياري مواقع كودكان حق دارند از غذا دلزدگي پيدا كنند. حتي ما بزرگترها هم وقتي مدتي طولاني با يك مدل غذا و يك شكل پخت و ارائه غذا رو به رو ميشويم قطعاً نسبت به آن غذا دلزدگي پيدا ميكنيم. دقيقاً به همين دليل است كه بيشتر موارد دليل عدم علاقه بچهها به غذاي خاصي طعم و مزه غذا نيست بلكه احساسي است كه غذا در زبان و دهان كودك ايجاد ميكند. در اين مواقع بهترين راهحل تغيير روش پخت يا تزئين غذاست بنابراين اگر غذا را به شكل ديگري تهيه كنيد، بچه آن را خواهد خورد.
يك نوع غذا درست كنيد فراموش نكنيد كه زياد شدن تنوع و بالارفتن قدرت انتخاب باعث ميشود كودك شما بدعادت شود. بسياري از مادرها براي جلب نظر كودكشان در يك بازه زماني تصميم ميگيرند براي خانواده دو يا چند مدل غذا درست كنند تا نظر همه را جلب كنند در حاليكه اين روش صد در صد غلط است. هيچگاه نبايد چند نوع خوراكي يا غذا را به كودك پيشنهاد دهيد تا از بين آنها يكي را انتخاب كند، زيرا اين كار شما را با مشكل مواجه ميكند و مثل اين است كه قصد داريد دنبال دردسر بگرديد. بهتر است تا حد امكان تمام اعضاي خانواده غذاي يكساني ميل كنند. اگر از غذا خوردن فرزندتان راضي هستيد پس از پنج سالگي به او حق انتخاب بين دو تا سه نوع غذا را بدهيد و سپس آن غذا را برايش تهيه كنيد.
با كودك معامله كنيد! يک نكته مهم ديگر اجبار به تمام كردن غذا از سوي كودك است. در بسياري موارد خاطرات كودكان از اجبار شما براي تمام كردن غذايشان باعث ميشود كه ديگر سر سفره غذا حاضر نشوند و ميلي به غذاخوردن نداشته باشند. كودكان نوپا در لجبازي فوق تخصص دارند و به احتمال زياد شما را خسته كرده يا به اصطلاح از رو ميبرند، بنابراين بايد با او معامله كنيد مثلاً بگوييد سه قاشق از غذايش را بخورد و بعد از جايش بلند شود، به هيچ وجه هم كوتاه نياييد. در اين صورت هم به او امتياز دادهايد، هم به هدف خود رسيدهايد. او دوباره براي خوردن بقيه غذا باز خواهد گشت.
