حرفهاي عبدالله ويسي ميتواند انقلابي در نقل و انتقالات فوتبال ايران به پا كند، البته به شرط آنكه خيلي از مديران عافيتطلبي را كنار بگذارند و مثل سرمربي سپاهان آستينها را بالا بزنند. اتفاقات چند هفته اخير بازار نقل و انتقالات فوتبال بسيار تأسفانگيز بود، در مقابل چشمان بهتزده هواداران فوتبال بازيكناني ظرف چند روز ميلياردي و بالاتر از ميليارد قرارداد امضا كردند كه حتي برخي از آنها را به درستي نميشناسيم يا اينكه اكثر آنها حتي درصدي از آنچه در قراردادشان ثبت شده ارزش ندارند. اينكه بازيكن ناشناخته تيم شهر قم به يكباره ميلياردي قرارداد ببندد تا بازيكن 30 ساله نفت نزديك به 2 ميليارد فقط جاي تأسف دارد.
با اين حال و در اين آشفتهبازار كورسوي اميدي ديروز ديده شد، وقتي كه عبدالله ويسي اعلام كرد «من براي تعديل قرارداد بازيكنان به سپاهان آمدم.» عبدالله ويسي فصل قبل به خوبي نشان داد كه ميتوان بدون دخالت مدير برنامه و دلال تيم جمع كرد، تمرينش داد، آمادهاش كرد و در نهايت هم جام قهرماني را بالاي سر برد و حالا ميخواهد اينكار را در سپاهان انجام دهد. سپاهاني كه فصل قبل با بازيكنان ميلياردي به هيچ جايي نرسيد مثل خيلي از تيمهاي ديگر. حرفهاي ويسي را بايد جدي گرفت، بايد دست به كار شد تا جلوي هزينه كردن از جيب بيتالمال را گرفت. اين وظيفه مديران باشگاههايي است كه طي اين چند هفته اينقدر فضا را مسموم كردند كه دلالان و مديران برنامهها و برخي بازيكنان معمولي فوتبال ايران از قبل قراردادهاي نجوبي حسابي بار خود را بستند. البته ميتوان تصور كرد كه اين مديران نتيجهگيري، برخي مسائل ديگر را بهانه كنند و از زير اين مسئله شانه خالي كنند كه جاي بسيار تأسف دارد ولي ميتوان اميدوار بود كه اندكي از جرئت و جسارت عبدالله ويسي در مبارزه با اين پديده حداقل در برخي از مديران يا حتي يك نفر از آنها پيدا شود و آن وقت شايد بقيه نيز به تبعيت از اين جريان خوب در فوتبال وارد گود شوند و اين شجره نامبارك و ناميمون را كه از چند فصل قبل و با سوءمديريت در فوتبال ريشه دوانده خشك و از ريشه بركنند.
البته نبايد از ياد برد كه حذف دلالها و مديران برنامهها كاري نيست كه بتوان يك شبه آن را انجام داد، به خصوص در تيمهاي بزرگ و پرهوادار و حتي عبدالله ويسي نيز در سپاهان به طور حتم در اين مبارزه با مشكل روبهرو خواهد شد، اما اين مسئله نبايد مانعي باشد براي فروكش كردن اين اتفاق خوب، ميتوان انتظار داشت كه حرفهاي ويسي نقطه شروع باشد، ميتوان انتظار داشت كه همه آستينها را بالا بزنند و مثل سرمربي سپاهان اعلام كنند در تيمشان جايي براي بازيكنان ميلياردي يا بازيكناني با رقمهاي بالا و غيرمعمول وجود ندارد، آن وقت به طور حتم ميتوانيم شاهد باشيم كه بازيكنان از سر علاقه چگونه به دنبال توپ ميدوند، از اينكه از سر شكم سيري و به پشتوانه قراردادي ميلياردي تنها در زمين راه بروند. و حرفهاي عبدالله ويسي ميتواند تلنگري باشد براي مديران دست بالاي فوتبال كشور كه طي چند فصل اخير فقط حرف زدهاند و برخي قانونهاي غيراجرايي را تصويب كردهاند، حرفهاي عبدالله ويسي ميتواند درس بزرگي براي آنها باشد كه ميتوان با قانوني نانوشته بازيكناني را دور هم جمع كرد كه از سر عشق و علاقه فوتبال بازي كنند و گوش به فرمان مربي خود باشند، نه اينكه ميلياردي پول بگيرند و از حد خود تجاوز كنند و ياغي شوند.
