اين روزها از سواحل، رودخانهها و چشمهسارهاي كشور اخبار ناگواري ميرسد. بسياري از كساني كه براي تفريح راهي اين محلها ميشوند به علت غرق شدن در آب جان خودشان را از دست ميدهند. علت بيشتر اين حوادث، شنا كردن در محلهاي ممنوع و آشنايي نداشتن با فن شنا اعلام ميشود.
تابلوهاي ممنوعه براي شنا در بسياري از سواحلي كه امنيت شنا كردن در آنجا وجود ندارد، نصب شده است اما تجربه نشان ميدهد براي بسياري از افراد كه مسافت زيادي را براي رسيدن به سواحل طي ميكنند، بيتوجهي به اين تابلوها به راحتي ميسر است، به خاطر همين است كه به راحتي جان خود را در معرض خطر قرار ميدهند. بيتوجهي به ساختارهاي قانوني به يك روح جمعي در جامعه ما تبديل شده است كه البته هميشه پيامدهاي ناگوار آن گريبان خود ما را هم ميگيرد؛ از همين روست كه افراد قبل از اينكه بخواهند مهارت آموختن يك فن يا هنر را بياموزند بايد مهارت احترام به قوانين را درك كرده باشند تا باعث به خطر انداختن جان خود و ديگران نشوند.
كشور ما همواره با پديده خشكسالي مواجه بوده و تراكم آب در سواحل شمال و جنوب كشور است. همين موضوع سبب شده است زماني كه افراد براي تفريح كنار رودخانه، دريا يا چشمه ميروند بدون توجه به خطري كه امكان دارد جان آنها را در معرض خطر قرار دهد تني هم به آب بزنند. اين افراد در صورتي كه مهارتهاي لازم براي شنا را هم نداشته باشند، همواره در معرض خطر قرار دارند.
گزارش سازمان پزشكي قانوني كشور نشان ميدهد كه سال گذشته879 نفر به علت غرق شدن در آبهاي كشور جان خود را از دست دادهاند كه 748 نفر از آنها مرد و 131 نفر هم زن بودهاند. بيشترين قربانيان در استان خوزستان با 132 نفر و كمترين هم در استان سمنان با پنج نفر گزارش شده است.
براساس اين گزارش، در پنج استان ساحلي در جنوب كشور- خوزستان، بوشهر، هرمزگان، فارس و سيستان و بلوچستان- 237 نفر به علت غرق شدن در آب جان خود را از دست دادهاند. البته همه اين افراد در سواحل دريا غرق نشدهاند و احتمالاً بسياري در محلهايي غير از دريا غرق شدهاند كه گزارش اين سازمان به آن اشارهاي نكرده و آماري از كل غرقشدگان را مطرح كرده است. براساس گزارش اين سازمان در سه استان شمالي كشور- گلستان، مازندران و گيلان- 232 نفر به علت غرق شدن جان خود را از دست دادهاند. اگر مجموع قربانيان سواحل كشور را جمع كنيم به عدد 469 نفر ميرسيم كه با كسر از كل آمار مشخص ميشود 410 نفر در ساير استانهاي كشور كه به ساحل دسترسي ندارند، غرق شدهاند. بنابراين بيشترين آمار قربانيان غرق شدن در سواحل جنوب و شمال كشور اتفاق ميافتد. تجربه نشان ميدهد كه راهكارهاي بازدارنده كه همه ساله براي پيشگيري از اين حوادث در سواحل كشور در جريان است، ديگر كارايي خودش را از دست داده است. به عنوان مثال ديگر به صرف نصب يك پلاكارد به معني خارج بودن از محدوده شنا، يا پوشاندن كاور راهنما به تن فردي بيكار كنار ساحل كه بديهيترين ديالوگ اجتماعي را نميداند و... نميتوان مانع ورود افرادي به ساحل شد كه مسافت چند هزار كيلومتري را براي شنا كردن طي كردهاند. بنابراين حالا كه سواحل كشور بيش از هر جاي ديگر قرباني ميگيرد، متوليان اين امر براي مؤثر بودن شيوههاي بازدارنده در پيشگيري از وقوع اين حوادث بايد همگام با شيوههاي روز در حركت باشند نه فرسنگها دورتر.