عليرضا رضايي / سخنگوي فدراسيون کشتي ورزش ايران نيازمند يک آزمايشگاه تخصصي ضددوپينگ است. تهديد دوپينگ از تهديد فني رقبا به مراتب جديتر است، اما فرآيند کنترل دوپينگ براي قهرمانان ايراني سالهاست که ناقص است و ورزشهاي مدالآور از اين موضوع آسيب غيرقابل جبراني ديدهاند. چه بسيار استعدادهاي بزرگي كه الان بايد در ورزش ما داعيه قهرماني المپيك ميداشتند، اما مادامالعمر محروم هستند. تصور كنيد به علت فقدان ابزار كنترلي لازم، طلاي المپيك در يكي از رشتههاي طلايي ايران با تست مثبت دوپينگ مواجه شود. آنگاه حاضريم چقدر هزينه كنيم تا اين آسيب حيثيتي و ملي را جمع كنيم؟ آيا اين اتفاق اصلاً قابل بخشش و توجيه است؟
فدراسيونهاي ملي سعي کردند از طريق «آموزش» بخشي از اين کمبودها را برطرف کنند، اما بايد بدانيم دانش قهرمانان حرفهاي ما از افسران دوپينگ نه تنها كمتر نيست، بلكه به دليل مهارتهاي عملي، چه بسا بيشتر هم باشد. ورزش ايران که در رقابتهاي مهمي همچون المپيک، جهاني و آسيايي مدعي كسب مدال طلاست، نياز به يک آزمايشگاه تخصصي دوپينگ با استانداردهاي جهاني دارد تا ورزشکاران در تمامي طول سال، تحت كنترل باشند. اين يك واقعيت است كه مسئولان فدراسيون و کادرهاي فني مرتبط، هر روز درباره اين موضوع بسيار مهم استرس و نگراني فراوان دارند، زيرا ابزار كار ندارند. فراموش نکنيد که دوپينگ حتي ميتواند منجر به تعليق ورزشهاي مدالآور ما از حضور در المپيك شود. فدراسيون کشتي در همين راستا، «تست سلامت» را ۲۰ ماه قبل آغاز کرده است. در اين راستا چند فدراسيون ديگر هم پيگير موضوع هستند، اما واقعيت اين است كه بار مالي و اجرايي اين موضوع نميتواند بر دوش فدراسيونهاي ملي باشد.
نميتوانيم هر روز بنشينيم و شاهد سختتر شدن قوانين جهاني مبارزه با دوپينگ باشيم. بايد بخش خصوصي و ستاد مبارزه با دوپينگ با استانداردهاي جهاني، در ايران فعال شود. اين حركتي استراتژيك در ورزش قهرماني ايران خواهد بود كه نميتوان به بهانه سخت بودن راهاندازي آزمايشگاه داخلي يا هزينهبر بودن كار، اهميت و ارزش بزرگ فني، اجتماعي و ملي آن را ناديده گرفت. پيش کشيدن مشکلات مالي و سختي مراحل راهاندازي، پاک کردن صورت مسئله و استمرار يک خطر بسيار جدي براي ورزش ايران است.
