دست به قلم شدن و نگاشتن نامههاي سرگشاده براي يكي از مقامات عالي كشوري روندي است كه مدتي است در كشور براي خودش جا باز كرده است. نخستين پيام چنين نامههايي اعتراض است، هرچند در ظاهر براي پيگيري هدف يا اهدافي نگاشته و منتشر ميشوند. گاهي چنين نامههايي براي احياي حق و حقوق قشر يا صنف خاصي است اما باطن آنها افشاگري عليه فرد يا سازمان مورد نظر و همراهسازي جامعه با خود است، به گونهاي كه اغلب اوقات مخاطب چنين مرقومههايي همهكس هست به جز آن شخصي كه نامه خطاب به وي نوشته شده است. اين نامهنگاريها اگرچه در فضاي سياسي كشور چندان هم روال عادي پيدا نكرده اما در روزهاي اخير اين روند در حوزه سلامت به شكلي جدي خودنمايي ميكند و هر صنفي در تلاش است با نگاشتن و انتشار نامهاي اعتراضي از يك سو همصنفان خود را راضي كند و از سوي ديگر با فشار رسانهاي تلاش كند خواسته خود را به كرسي بنشاند. در اين ميان رئيس سازمان نظام پزشكي كشور كه يد طولايي در نگاشتن نامههاي اينچنيني دارد و پيش از اين نيز نامه اعتراضآميزش به رئيس رسانه ملي بابت پخش سريال «در حاشيه» حواشي جالبي را موجب شد، اين بار با اعلام افزايش 10 درصدي تعرفههاي درمان دست به قلم شد و در نامهاي به اسحاق جهانگيري، معاون اول رئيسجمهور از اين ميزان افزايش تبري جست و به شكلي كاملاً رسمي سر باز زدن صنف پزشكان از قانون را اعلام عمومي كرد.
زالي اما به همين نامه هم اكتفا نكرد و در نامهاي ديگر اين بار از محمدباقر نوبخت، معاون رئيسجمهوري و رئيس سازمان مديريت و برنامهريزي كشور خواست تا در ميزان رشد تعرفهها تجديدنظر شود. در اين بين صنف پرستاران هم بيكار ننشستند و محمد شريفيمقدم، دبيركل خانه پرستار و معاون سازمان نظام پرستاري در نامهاي به وزير اقتصاد به افشاگري عليه وزارت بهداشت پرداخت و از پرداختهاي دهها و حتي صدها ميليوني به هزاران نفر در اين وزارتخانه پرده برداشت تا به شكلي مستند تبعيض درآمد پزشكان با ديگر اقشار جامعه را به تصوير بكشد اما در ادامه اين نامهنگاريها وزارت بهداشت از شريفيمقدم شكايت كرد. در واكنش به اين شكايت حالا نوبت عليمحمد آدابي، رئيس سازمان نظام پرستاري بود كه در نامهاي به رئيسجمهور از بيعدالتيهاي موجود در وزارت پزشكان بگويد و حتي خواستار عزل وزير بهداشت شود. نامهاي كه مانند دفعات قبل پيش از آنكه به دست مخاطب اصلياش برسد، رسانهاي شد و احياناً آبي بر آتش دل پرستاراني بود كه دل پري از پزشكان دارند و نوعي فرياد كردن اعتراض تبعيض ميان پزشكان و پرستاران. رد و بدل شدن چهار نامه آن هم در بازه زماني حدود دو هفته پرده از اختلافات عميقي برميدارد كه در حوزه سلامت جامعه وجود دارد. اختلاف ريشهدار پزشكان و پرستاران را ميتوان از نامههاي سازمان نظام پرستاري متوجه شد و اما دو نامه اخير رئيس سازمان نظام پزشكي درباره سر باز زدن پزشكان از افزايش 10درصدي تعرفههاي درمان بيانگر انتظارات بالا و تافته جدا بافته دانستن پزشكان از ساير اقشار جامعه است. در چنين شرايطي جاي خالي نهادي كه بتواند بدون جار و جنجال رسانهاي و فرياد كردن اين مشكلات در ميان مردمي كه قرباني اصلي اين شكافها هستند، اختلافات اين چنيني را حل كند ،بيش از پيش حس ميشود. با وجود اين اما صرفنظر از حاشيه امن پزشكان حتي وقتي در برابر قانون ميايستند و به صراحت اعلام ميكنند قانون را قبول ندارند، پرستاران هم لااقل در برابر اعتراضات و نامهنگاريهايشان به صورت رسمي مورد اعتراض قرار ميگيرند و از آنها شكايت ميشود. اين در حالي است كه اعتراض كارگران معدن آقدره به شلاق خوردنشان منتهي شد اما جوسازيهاي رسانهاي و فرياد كردن اختلافات شخصي براي گروههاي پزشكي با سكوت مواجه ميشود؛ سكوتي از سر رضايت يا استيصال از مديريت اين اختلافات. انگار پزشكان و ديگر اقشار و اصناف حوزه سلامت مجازند هرگونه ميخواهند عمل كنند.
و خبرنگاران ...
