ملاقات فرزند بعد از طلاق

هر كدام از والدين كه فرزند تحت حضانت او نيست، حق ملاقات با فرزند خود را دارد.

در صورتي كه بين پدر و مادر درباره مدت ملاقات و نحوه آن توافق شده باشد، طبق همان عمل مي‌شود، اما در صورت عدم توافق، دادگاه در حكم خود مدت ملاقات و نحوه آن را براي كسي كه حق حضانت ندارد، معين مي‌كند. معمولاً دادگاه يك يا دو روز آخر هفته را به اين امر اختصاص مي‌دهد و گفته مي‌شود ملاقات بيش از اين با شخصي كه حضانت را به عهده ندارد، موجب اختلال در حضانت و دوگانگي در تربيت كودك مي‌شود، اما سلب كلي حق ملاقات برخلاف قانون است و دادگاه نمي‌تواند حكم به آن بدهد. با اين حال اگر ملاقات با پدر يا مادري كه حضانت به عهده او نيست،‌واقعاً براي مصالح كودك مضر باشد، دادگاه مي‌تواند زمان‌‌هاي  ملاقات را طولاني‌تر كند و مثلاً به جاي هفته‌اي يكبار ماهي يك بار يا هر شش ماه يك بار تعيين كند يا ملاقات با حضور اشخاصي ثالث باشد. البته زماني كه ملاقات خوف جاني براي فرزند داشته باشد و يا پدر و مادر حالت خطرناك رواني داشته باشند، براي جلوگيري از صدمه به فرزند،مي‌توان با حكم دادگاه مانع ديدار شد. همچنين در صورتي كه پدر يا مادري كه داراي حق حضانت است، از ملاقات طرف ديگر كه داراي حق ملاقات است، خودداري كند، اين كار براي اجراي دستور دادگاه به نيروي انتظامي سپرده مي‌شود.