براساس گزارش فارس، اسماعيل دوستي روز گذشته در جلسه شورای اسلامي شهر تهران در اعتراض به رفتار رسانهاي محمد حقاني، رئيس کميسيون محيط زيست شورا پيرامون فضاي سبز و حفاظت از باغهاي تهران پرده از نکات مهمي برداشت. او که در دهه 70 از شهرداران مناطق تهران بود خطاب به رئيس کميسيون محيط زيست گفت: من در دهه 70، سه سال شهردار منطقه 3 بودم و روي يک پاکت سيگار براي من نامه مينوشتند که بايد درختان يک زمين را قطع کنم، اين کار را انجام ندادم و عزل شدم، حالا آنها مدافع درخت شدند و ما حامي قطع درختان معرفي ميشويم. در همين زمان حقاني در مقام دفاع از خود گفت: من تا پاي جان از درختان دفاع ميکنم که واکنش تند دوستي را به همراه داشت: «به والله دروغ ميگوييد!» اين بگومگوي شهردار اسبق منطقه 3 و معاون خدمات شهري اسبق شهرداري تهران و اعضاي کنوني شوراي اسلامي شهر تهران ريشه در کجا دارد؟ موضوع قطع درختان و قلع باغات در دهه 70 که اسماعيل دوستي به آن اشاره ميکند، چيست؟
اگر نگاهي دقيق به سالهاي 68 تا 79 در شهر تهران داشته باشيم جداي از اتفاقاتي که نتيجهاش بازداشت و محکوميت شهردار و برخي از مديران ارشد شهرداري است، شاهد وقايعي خواهيم بود که نتيجهاش تراکمفروشي، تخريب باغات، رشد قارچگونه برجها، رونق گرفتن بساط بساز و بفروشها و شکاف طبقاتي جدي ميان شمال و جنوب شهر و تبديل طبقات اجتماعي تهران به اشراف و مستضعفين است. يکي از سياستهايي که در اين دوره دنبال شد تبديل باغات مناطق شمالي تهران به برج باغها و ساختمانسازي بود. در آن دوره که شوراي شهر تهران فعاليت نداشت کميسيون ماده 7 که وظيفهاش صيانت از باغها و فضاي سبز شهري است با حضور نماينده وزارت کشور به قائممقامي شوراي شهر، نماينده فني شهردار که در آن دوره محمد حقاني، معاون خدمات شهري شهردار تهران بود و رئيس سازمان پارکها و فضاي سبز شهر تهران تشکيل ميشد. در اين کميسيون طي دهه 70 آراي بسياري مبني بر عدم باغ بودن! زمينهاي شما تهران صادر شد. به شکلي که بيش از 100 باغ در مناطق يك، 2، 3، 4، 5 و محلههاي کامرانيه، الهيه، نياوران، جمالآباد و... از شمول باغ بودن خارج و تبديل به برج باغ و ساختمان شدند.
در آن زمان حداکثر سطح اشغال باغها براي ساخت و ساز 150 مترمربع بود که با نظر مديريت شهري از سال 68 به 30 درصد سطح اشغال افزايش يافت و همين امر انگيزهاي براي تخريب باغها و ايجاد ساخت و ساز و برجباغها شد.
نکته جالب توجه در تمامي اين آراي صادره عدم تأييد احکام توسط رئيس سازمان پارکها و فضاي سبز وقت شهرداري تهران بوده که در اعتراض به نوع رفتار اين کميسيون از امضاي اين اسناد خودداري کرده است.
در اکثريت قريب به اتفاق اين پروندهها جاي امضاي رئيس سازمان پارکها خالي است و صرفاً با دو امضا نسبت به تغيير کاربري باغها اقدام شده است و حتي در مواردي که تعداد آنها به بيش از 100 مورد در منطقه يك ميرسد پروندهها پس از تخريب باغها و تبديل به فضاي ساختماني به کميسيون ماده 7 رسيده است.
جالب اينجاست در ميان اسناد مربوط به آراي صادر شده يا مکاتبات انجام شده اسامي افرادي همچون ابريشمکار، عظيمينيا، صادقي، عليخاني و... به چشم ميخورد.
براي نمونه ميتوان به رأي کميسيون ماده 7 به تاريخ 1371/10/3 براي پلاک ثبتي 21589/2395 واقع در شهرک ژاندارمري اشاره کرد که اين کميسيون بهرغم تصريح در گزارش کارشناس مبني بر وجود 134 اصله درخت رأي بر عدم باغ بودن اين زمين و مجوز خاکبرداري ميدهد. در اين رأي امضاي نماينده وزير کشور وقت و نماينده فني شهردار که در آن زمان معاون خدمات شهري نيز بوده ديده ميشود و رئيس سازمان پارکها آن را امضا نکرده است. در موارد مشابهي مانند باغي به مساحت هزار و 227 متر و داراي 175 اصله درخت مثمر و غيرمثمر واقع در خيابان الهيه خيابان دشت يار، خيابان پارسا، رأي به باغ نبودن زميني به پلاک ثبتي 4/481 به مساحت 3714 متر و 221 اصله درخت واقع در خيابان فرمانيه، رأي بر عدم باغ بودن زميني به مساحت 2 هزار و 85 متر واقع در نياوران، جمالآباد مورخ 74/1/26، باغ معروف آقا بزرگي و دهها مورد ديگر از جمله ساخت و سازهاي واقع در کامرانيه، جمالآباد و حتي اسناد مربوط به نوع تملک زمين و ساخت و ساز در آن براي برجي 19 طبقه متعلق به يکي از مديران شهرداري وقت از جمله مواردي است که براي شهروندان تهراني قابل طرح و پيگيري است تا مشخص شود بنيانگذاران تخريب باغات و فضاي سبز شهر تهران چه افرادي بودهاند. افرادي که امروز با اهدافي سياسي دم از حفظ محيط زيست ميزنند بد نيست کارنامه خود را يکبار مرور کنند تا مشخص شود در گذشته چه بلایی برسر باغات میآوردند.
