مترجم: علي طالبياز پليمر ميتوان براي حفاظت از پوست خشك و رساندن داروها استفاده كرد. اين مواد (پليمر برپايه سيليكون كه ميتواند روي پوست به عنوان يك لايه به كار برده شود) پوشش ديده نشدني و نامرئي هستند كه خصوصيات مكانيكي و الاستيكي پوست سالم و با طراوت را تقليد ميكنند. در آزمون با اهداف انساني، محققان دريافتند كه اين مواد قادر به تغيير شكل دادن «پف زير چشم» و همچنين افزايش رطوبت پوست هستند. محققان ميگويند اين نوع از «پوست ثانوي» ميتواند براي حفاظت طولاني مدت در برابر امواج ماوراي بنفش نيز سازگار شود. در واقع هدف محققان از اين كار از بين بردن چين و چروك پوست است.
دنيل اندرسون، دانشيار بخش مهندسي شيمي دانشگاه MIT در اينباره ميگويد:«اين پوست يك لايه نامرئي است كه ميتواند يك مانع فراهم كند، بهبودي در زيبايي ظاهري به وجود آورد و به طور بالقوه يك داروي محلي را به منطقهاي برساند كه تحت درمان قرار گرفته است. اين سه مورد با هم ميتواند اين نوع پوست ثانوي را براي استفاده درانسان ايدهآل كند.» زماني كه سن اين پوست زياد شود، از استحكام و قابليت ارتجاعي آن كم ميشود (اينها مشكلاتي هستند كه ميتوانند با در معرض آفتاب قرارگرفتن تشديد شوند). اين قضيه توانايي پوست براي حفاظت دربرابر دماهاي زياد، سموم، ميكروارگانيسمها، تابش و آسيب را معيوب ميكند. حدود 10 سال قبل، تيم تحقيقاتي براي ايجاد يك پوشش محافظ تأسيس شد كه بتواند خصوصيات يك پوست سالم براي كاربردهاي پزشكي و زيبايي را بازسازي كند. محققان ميگويند:«ما شروع به فكر كردن در مورد چگونگي قادر بودن به كنترل خصوصيات پوست توسط پوشاندن آن با پليمرهايي كرديم كه ممكن است اثرات سودمندي داشته باشند. ما ميخواستيم اين پوست نامرئي و راحت نيز باشد.»
محققان يك كتابخانه از بيش از 100 پليمر ممكنه فراهم كردند كه همه آنهايي كه يك ساختار شيميايي داشتند به عنوان سيلوكسان شناخته شدند (يك زنجيره از اتمهاي جايگزين شونده اتمهاي سيليكون و اكسيژن). اين پليمرها ميتوانند در يك آرايش شبكه به كار برده شوند كه به عنوان لايه پليمري با ارتباط متقابل (XPL) شناخته ميشوند. سپس محققان مواد را در جستوجوي آن پليمري مورد آزمون قرار دادند كه بهترين تقليد از ظاهر، مقاومت و قابليت ارتجاعي و سلامتي پوست را داشت. اين پليمر بايد خصوصيات اپتيكي (نوري) درستي داشته باشد، در غير اين صورت ظاهر خوبي ندارد، بايد خصوصيات مكانيكي خوبي داشته باشد در غير اين صورت مقاومت مناسبي نداشته و به طور صحيح عمل نميكند.» در حال حاضر يك فرآيند دو مرحلهاي تحويل داده ميشود. اول، تركيبات پليسيلوكسان در پوست به كار برده شده، پس از آن يك كاتاليست پلاتينيوم كه پليمر را براي شكل دادن يك فيلم مقاومت با اتصال متقابل تحريك ميكند كه بيش از 24 ساعت روي پوست باقي ميماند. اين كاتاليست بايد بعد از به كارگيري پليمر اضافه شود چون بعد از اين مرحله مواد بيش از مقداري سخت ميشود كه پخش شوند. هردوي لايهها به صورت كرم يا پماد به كار برده شدند و به محض اينكه روي پوست پخش شوند، XPL اساساً نامريي ميشوند.
منبع: ساينس ديلي
