نفقه

هر كس با داشتن توان مالي، نفقه زن خود را در صورت تمكين ندهد يا از پرداخت نفقه ساير افراد واجب النفقه خودداري كند، دادگاه او را به مجازات حبس محكوم مي‌كند.

نفقه عبارت است از نيازهاي متعارف و متناسب با وضعيت زن مانند: مسكن، لباس،‌غذا، اثاث منزل، هزينه‌‌هاي درماني و بهداشتي و خدمتكار در صورت عادت يا احتياج به دليل نقص يا بيماري و همچنين نفقه بستگان عبارت است از: مسكن،‌لباس، غذا، اثاث منزل به اندازه رفع نياز با در نظر گرفتن توان مالي فرد نفقه دهنده. در صورتي جرم ترك انفاق صورت مي‌گيرد كه اولاً فردي كه بايد نفقه بدهد،‌ توان مالي داشته باشد و دوماً همسرش از او تمكين كند.
بنابراين ضروري است كه مرد توانايي‌لازم را براي پرداخت نفقه داشته باشد و بتواند نفقه بدهد بدون اينكه در معيشت خود دچار مضيقه شود، در صورت نداشتن توان مالي،‌مرد ملزم به پرداخت نفقه نيست.
شرط ديگر اين است كه زن در مقابل همسرش تمكين داشته باشد و از او اطاعت كند و از انجام وظايف و تكاليف زناشويي خودداري نكند و در صورت تمكين نكردن، زن مستحق دريافت نفقه نيست و شوهر قانوناً الزامي به پرداخت نفقه ندارد. البته اگر زن به واسطه حكم دادگاه، محق در تمكين نكردن از شوهر باشد، در اينجا مرد ملزم به پرداخت نفقه است و نپرداختن نفقه در اين شرايط جرم و قابل مجازات است، مثلاً اگر زني به دليل خوف جسمي و جاني از شوهر خود، موفق به گرفتن حكم دادگاه مبني بر اجازه خروج از منزل شوهر شود، در اين صورت مرد نمي‌تواند به دليل تمكين نكردن زن، از پرداخت نفقه خودداري كند و اين كار جرم است.