پايگاه خبري آسيا نيوزدر گزارشي به سياست چماق و هويج ايالات متحده و روابط تازه متولد شده ايران با آن كشور پرداخته و نوشت: «در حالي كه واشنگتن اعلام كرد اموال بلوكه شده ايران را در جهت گسترش روابط ميان دو كشور آزاد خواهد كرد از سوي ديگر دادگاه عالي امريكا اعلام كرد كه 2 ميليارد دلار از اموال اين كشور به منظور غرامت براي خانوادههاي كشته شده در بمبگذاري بيروت مصادره خواهد شد؛ عملي كه ايران آن را دزدي سر گردنه دانسته و درصدد شكايت به آن برآمد. » اين پايگاه خبري در ادامه نوشت: «فرسايش بهوجود آمده ميان امريكا و ايران به صورت عمده به دليل تحريم هايي است كه زودتر از سوي اتحاديه اروپا به جاي امريكا لغو ميشود و تحريمهاي امريكايي به قوت خود باقي ميمانند. بر اساس گزارشهاي بهدست آمده صادرات نفت ايران به اروپا در اوايل ماه ژوئيه به بازارهاي اين اتحاديه ميرسد و ايران براي اولين بار پس از سال 2012 ميزان صادرات خود را به ميزان قبل از تحريمها يعني 700 هزار بشكه در روز ميرساند. در همين حين كه راه ايران براي صادرات مجدد به اروپا باز شده و پولهاي بسياري به يورو بهدست ايرانيها ميرسد باعث ميشود تا اين كشور مجدداً سلطه خود بر بازارهاي نفتي از دست رفته را به دست آورده و عربستان سعودي را در تنگنا قرار دهد. هرچند تلاشهاي عربستان در جهت تحقق نيافتن اين واقعه نيز بيفايده خواهد بود زيرا طرفهاي اروپايي خود مشتاق خريد نفت از ايران هستند و اين كشور هيچ فشاري را نميتواند بر آنها وارد آورد و در همين حال است كه اين شرايط دست ايران براي نبردهاي انتقامجويانه و سخت در خاورميانه عليه عربستان را باز خواهد كرد.»
دورنماي تاريك اصلاحات وبسايت ديلي تايمز در مطلبي نوشت: ظهور و سقوط پادشاهان و امپراتوريها يكي از بخشهاي لاينفك تاريخ است و جنگها، انقلابها، بحرانهاي اقتصادي و فساد دليل اصلي سقوط آنها بوده است. آثار سوء بحران اقتصادي 2008 هنوز در سراسر جهان احساس ميشود. در اين ميان، سقوط بهاي نفت از نقطه اوج آن يعني 115 دلار به تنها 35 دلار نيز به اين بحران دامن زده است. كشورهاي صادركننده نفت طي يكي دو سال اخير تأثير كاهش بهاي نفت را به خوبي بر نرخ رشد اقتصادي و بودجه دولتي خود مشاهده كردهاند. به ويژه عربستان سعودي كه مجبور شده است براي جبران كسري بودجه 15 درصدي خود، سياست رياضت اقتصادي را در دستور كار خود قرار دهد. لزوم انجام اصلاحات اقتصادي از دير باز در دربار سعودي مطرح بوده اما زماني كه اين كشور در سال گذشته با كسري بودجه بيسابقه 100 ميليارد دلاري روبهرو شد، اصلاح ساختار اقتصادي اين كشور از فوريت بيشتري برخوردار شده است. در حال حاضر، 90 درصد بودجه عربستان سعودي از درآمدهاي نفتي تأمين ميشود و همين مسئله نشان ميدهد كه چرا اين كشور به دريافت يك وام پنج ساله 10 ميليارد دلاري از نهادهاي مالي بينالمللي متوسل شده است. از جمعيت 8/30 ميليون نفري عربستان در سال 2015، بيش از 10ميليون نفر را كارگران خارجي تشكيل ميدهند كه عمدتاً از جنوب و جنوب شرق آسيا براي كار به اين كشور مهاجرت كرده و مشاغل نسبتاً كم درآمدي را در صنعت نفت، ساختمانسازي و خدمات عمومي در دست گرفتهاند، البته در رژيم خودكامهاي مانند عربستان سعودي نيز احتمال اعتراضات پراكنده يا حتي شورش عمومي كاملاً منتفي نيست، همانگونه كه يكشنبه گذشته بيش از 50 هزار كارگر پاكستاني گروه ساختمانسازي «بن لادن» به دليل دريافت نكردن حقوق سه ماه اخير خود در استان مكه دست به اعتراض زده و اتوبوسها را به آتش كشيدند. علاوه بر اين، بيش از نيمي از جمعيت عربستان را نيز جوانان زير 25 سال تشكيل ميدهند كه نگراني از آينده و نااميدي از نظام پادشاهي روزبهروز در ميان آنها در حال افزايش است. در حال حاضر، نشانههاي نارضايتي در جامعه سعودي به خوبي قابل مشاهده است و تداوم سياست رياضت اقتصادي عربستان ميتواند در آينده دور يا نزديك ميل به تغيير را در بطن جامعه تقويت كند. «الكسي دو توكويل» سياستمدار نامدار فرانسوي (1859- 1805) ميگويد: «خطرناكترين لحظه براي يك دولت بد، لحظه شروع اصلاحات است» چراكه اگر اصلاحات نتيجه موردانتظار را به همراه نداشته باشد، ميتواند باعث وقوع انقلاب شود.
