قسم خورد وطنامروز در گزارشي به اظهارات وزير كشور درباره انتخابات پرداخته و با تيتر خبر «قسم خورد!» به واكنش عجيب رحمانيفضلي به شائبهها درباره عملكرد جناحي وزارت كشور در انتخابات پرداخته و با انتقاد از وي نوشت: «در روزهاي منتهي به آغاز تبليغات انتخاباتي، عبدالرضا رحمانيفضلي، وزير كشور تلاش كرد به برخي شائبههاي سياسي درباره رفتار مجري انتخابات كه ميتواند به اصل بيطرفياش خدشه وارد كند، پاسخ دهد. رحمانيفضلي براي آنكه در اينباره از خود رفع اتهام كند، قسم حضرت عباس(ع) ياد كرد. او گفت دولت در روند بررسي صلاحيتها قصد فشار به هيئتهاي اجرايي و شوراي نگهبان نداشته است. يكي از مهمترين اين شائبهها، رفتار هيئتهاي اجرايي در بررسي صلاحيت نامزدهاي انتخابات مجلس شوراي اسلامي بوده است، بهگونهاي كه در يك اقدام بيسابقه، در حالي كه 12هزار نفر براي كانديداتوري مجلس شوراي اسلامي ثبتنام كرده بودند، هيئتهاي اجرايي صلاحيت بيش از 10هزار نفر از اين تعداد را تأييد كردند! اين اقدام در افكار عمومي به «تأييدصلاحيت فلهاي» تعبير شد، البته افراد پيگير و مطلع از اين واقعه چندان تعجب نكردند چراكه پيش از آن تصميمگيران يك جريان سياسي حامي دولت، تصريح كرده بودند كه براي آنكه نظارت و تمركز شوراي نگهبان بر بررسي صلاحيتها مخدوش شود، بايد نهضت ثبتنام فلهاي راهاندازي شود. اين موضوع البته با واكنش آيتالله جنتي، دبير شوراي نگهبان نيز مواجه شد و آيتالله گفت كه جريان حامي فتنه با ايده ثبتنام فلهاي به دنبال عبور از سد شوراي نگهبان است. با توجه به چنين برنامهاي، تأييدصلاحيت فلهاي كانديداها در هيئتهاي اجرايي باعث ترافيك كاري شديد در هيئتهاي نظارت براي بررسي صلاحيتها شد.
خيز انتخاباتي اشرافيتهمچنين كيهان در گزارشي با تيتر «خيز انتخاباتي اشرافيت» به انتقاد از گروهي پرداخته كه تلاش ميكنند با افكار اشرافيگري خود گود انتخابات را گرم كرده و آراي عمومي را به خود جلب كنند: «حداقل از يك سال پيش كارگزاران، به عنوان نماد پيوند قدرت و ثروت براي مديريت فضاي انتخابات كشور خيز بلندي را برداشته است، مديريت اصلاحطلبان توسط اين جريان نشان ميدهد كارگزاران با موفقيت به دست آمده در يازدهمين دوره انتخابات رياست جمهوري، براي ادامه راه به مجلس دهم چشم دوخته است. نگاهي به گذشته اين جريان كه حتي اصلاحطلبان نيز در برههاي كه به فلاكت امروز نيفتاده بودند از رفتن به زير بليت آن ابا ميكردند، حكايت از آن دارد كه براي كارگزارانيها آنچه اهميت ندارد رأي مردم و آن چيزي كه مهم نيست، معيشت ملت است.
مديران اقتصادي و فرهنگي دولت سازندگي كه در اين تشكل گرد هم جمع شده بودند، عملكرد مديريتي مطلوبي نداشته و معتقد بودند بايد براي رسيدن به توسعه بسياري از مردم زير چرخهاي توسعه له شوند و اين چنين بود كه افزايش سرسامآور تورم كه به گفته يكي از اصلاحطلبان از دوران كوروش به اين سو بيسابقه بوده است، ناآراميهاي اجتماعي برخي از شهرهاي كشور از مشهد تا قزوين را فرا گرفت.
خيز اين جريان براي در اختيار گرفتن مجلس دهم موجد اين سؤال است كه آيا كارگزاران دوباره ميخواهند عدهاي را زير چرخهاي منافع و اميال خود قرباني و له كنند؟!
كارگزاران سازندگي فعاليت خود را از فروردين ماه سال جاري براي رسيدن به كرسيهاي مجلس تشديد كرد و جالب آنكه نقطه آغازين اين فعاليتها نيز از سعدآباد كه ميتواند نماد اشرافيت باشد، شروع شد.»
