
يكي از چيزهايي كه من ميخواهم به خصوص به تشكلهاي دانشجويي توصيه كنم، اين است كه به طور جدي به كارهاي فكري و فرهنگىِ برنامهمند و هدفمند و عميق بپردازند. يك وقت هست كه دشمن به عرصه دانشگاه تهاجم آشكار ميكند؛ اينجا شما بايد حضور آشكار داشته باشيد؛ مثل مسائل دوره فتنه ۸۸ و امثال اينها. يك وقت هست كه نه، آنچنان تهاجم آشكاري وجود ندارد؛ اينجا بايستي حضور مجموعههاي دانشجويي، حضور عميق فكري باشد. درباره مسائل كلامي، درباره مسائل اخلاقي، درباره مسائل تاريخ، درباره مسائل انقلاب بايد كار عميق بكنيد. درباره مسائل گوناگون كشور - مثل همين چيزهايي كه دوستان گفتند- كار كنيد. فرض كنيد شما درباره بانك مركزي، درباره نظام سلامت، درباره مسئله جهاد اقتصادي تحقيق ميكنيد؛ اين بسيار خوب است، اما به اينها اكتفا نشود. درباره مسائل كلامي، كارهاي عميق انجام بگيرد. درباره مسائل سياسي كشور، كارهاي غير احساساتي انجام بگيرد. البته احساسات چيز خوب و پاكي است و من به هيچ وجه مخالف ابراز احساسات و مخالف تحرك احساساتىِ به خصوص جوانها نيستم؛ نه ممكن است، نه مطلوب است كه احساسات فروكش كند؛ ليكن دور از مقوله احساسات، تأمل و تفكر و تعمق در مسائل گوناگون، از جمله در مسائل سياسي، لازم است.
19 مرداد 1390