نيروگاه خورشيدي شرط تحقق «آسمان‌آبي» و«هواي‌پاك»

اين اقدام مبارك و پروژه‌اي كه مي‌توان آن را تولدي ديگر و رنسانسي ديگربار در بخش انرژي كشور به حساب آورد، در واقع سال‌هاي سال است كه از نظر دولت‌ها و دولتمردان گذشته و حال مغفول و مطرود مانده بود، در طول بازه‌اي پنج ماهه ساخته و راه‌اندازي شده در يك‌هزار و 500 مترمربع مساحت احداث شده و در هر ساعت يكصد كيلو وات برق توليد مي‌كند. اطلاعات تخصصي ديگر حاكي از آن است كه پنل‌هاي خورشيدي اين نيروگاه از نوع پلي‌كريستال مي‌باشد، از 400 پنل 250 واتي تشكيل شده است.
با اين اوصاف اگر خدماتي از اين دست در سطح كشور- كه از قابليت‌هاي بالقوه ساخت نيروگاه‌هاي خورشيدي برخوردار است- نهادينه شود استحصال به نتيجه در نهايت حكم يك تير و چند نشان خواهد بود، چراكه با محقق شدن اين امر كشورمان ضمن پايبندي به تعهداتي كه در راستاي كاهش سطح كمي گازهاي گلخانه‌اي دارد، حركت مي‌كند و از سوي ديگر در بحث پيچيده تأمين انرژي به مرحله خود‌كفايي مي‌رسد و گنجينه‌اي از سوخت‌هاي فسيلي را براي نسل‌هاي آتي و مباداروز كشور پس‌انداز خواهد كرد. بنابراين با بهره‌گيري از نيروگاه‌هاي خورشيدي و برخورداري از انرژي بي‌منت آفتاب، دورنمايي بر اوضاع آينده مترتب است كه در آن ضمن مقرون به صرفه بودن قيمت انرژي، هموطنان ايراني براي هميشه از اثرات زيانبار و مرگ آفرين آلاينده‌هايي كه از احتراق سوخت‌هاي فسيلي دست مي‌دهد، رها مي‌شوند و به مرور روياي هواي پاك و آسمان آبي محقق خواهد شد.
با اين حال محمد درويش، رئيس دفتر آموزش و مشاركت‌هاي مردمي سازمان محيط زيست در يكي از گزارش‌هاي خود از بلا استفاده ماندن كوير‌هاي كشور گلايه كرده و نوشته است كه كشوري چون آلمان هم‌اكنون بين ۲۰ تا ۲۵ درصد از كارمايه‌هاي مصرفي خود را از طريق خورشيد و باد تأمين مي‌كند و ما تقريباً در حد صفر! در حالي كه كشورما دست‌كم دو سوم از خاكش، بيش از ۳۰۰ روز آفتابي دارد كه اين امتياز، در دنيا بسيار نادر و كم‌نظير است. با اين حال دريكي از گزارش‌هاي سازمان ملل متحد در ماه ژوئن سال 2006 مي‌خوانيم: «در صورت احداث نيروگاهي خورشيدي در صحراي آفريقا - منطقه‌اي كه 800 در 800 كيلومتر وسعت دارد – مي‌توان نه‌تنها برق همه‌ آفريقا كه نياز همه‌ مردم جهان را تأمين كرد.»
با اين حال چنين ارقام و اعدادي مي‌تواند نويد‌بخش آينده‌اي درخشان، هوايي پاك و آسماني آبي براي آينده باشد، مشروط به باور و ياوري دولتمردان.