جوانآنلاين: فرآیند ظهور فضای مجازی در دهه گذشته در تغییر فضای ساختاری اجتماعی و فرهنگی ما بسیار موثر بوده و به نوعی شرایط فرهنگی کشور را نیز با تغییراتی مواجه ساخته است.
این ابزار قدرتمند با سرعتی غیر قابل تصور در بخش های مختلف فرهنگی اجتماعی رخنه کرد و پیامدهای خوب و بد نیز به دنبال داشت اما با جرات می توان گفت آن میزان که شاهد پیامدها منفی به دلیل عدم اطلاع رسانی درست و عدم آموزش برای استفاده صحیح از این ابزار بودیم از نقاط قوت آن غافل شدیم به گونه ای که می توانستیم با همین ابزار سریع و قدرتمند با تولید محتوا بهره برداری های فرهنگی مناسب با شرایط، فرهنگ، آداب و سنن ایرانی داشته باشیم و این جریان را به سمتی با گرایش مثبت هدایت کنیم. اما آیا در حوزه نرم افزاری و سخت افزاری خلاقانه ورود کرده ایم؟
دکتر مهدی یوسف زاده مدرس دانشگاه و فعال در حوزه ICT کشور می گوید هر گونه تولید محتوا چه از نوع بصری و چه نرم افزاری امری پیچیده ای نیست زیرا استعدادهای فراوانی در این حوزه وجود دارد اما عدم انسجام نهادها در حوزه تولید و مدیریت محتوا ضعفی است که باید روی آن متمرکز شد.
وی با بیان اینکه با تشکیل شورای عالی فضای مجازی هر یک از اعضا باید تولید محتوا و تحقق اهداف این شورا را وظیفه خود بدانند، اظهار داشت: عملا شاهد هستیم که شاید همه سازمان ها و نهادها این امر مهم را آنچنان وظیفه خود نمی دانند و مسائل آن را به یکدیگر محول می کنند و اگر به دنبال نتیجه مطلوب هستیم باید این انسجام هم به وجود آمده و استمرار یابد.
یوسف زاده ادامه داد: برای تولید برخی از محتواهای بصری و نرم افزاری که قشری خاصی از آن استفاده می کنند شرایط تولید سهل تر است اما در حوزه های فراگیرتر همانند شبکه های اجتماعی تولید محتوا و برنامه امری سخت و نیازمند حساسیت های ویژه ای است.
این فعال حوزه فناوری اطلاعات کشور اعتماد سازی را نقطه درخشان مردم برای استفاده از تولیدات ایرانی در این حوزه خواند و تصریح کرد: باید در معرفی تولیدات ایرانی در حوزه فناوری اطلاعات حس اعتماد و امنیت را به مردم القا کنیم زیرا با ایجاد این ذهنیت مثبت در بین مردم قطعا از تولیدات ایرانی استقبال خواهد شد.
وی اعلام کرد: ایده های عملیاتی و کاربردی در حوزه نرم افزاری در کشور به وجود آمد اما به دلیل عدم اعتماد سازی و عدم حمایت متاسفانه چندان موفق عمل نکرد.
وی تصریح کرد: استفاده از سیستم عامل های بومی با ضریب امنیت بالا بر روی رایانه ها، استفاده از مرورگرهای ملی، حمایت مرورگرهای ملی از کلیدهای امنیتی داخلی برای ایجاد یک ارتباط امن، ورود به فضای رسانش ابری و .... از جمله مواردی است که می توانستیم امروز به شکل بومی از آنها استفاده کنیم.
یوسف زاده با اشاره به اینکه در برخی از این حوزه ها دولت ورود کرده اما برنامه ای برای استفاده نداشته است، بیان داشت: در تولید محتوا نیز به همین صورت بوده و با وجود ایده های خلاق و کاربردی، زیرساخت و برنامه ریزی برای استفاده وجود ندارد و اگر هم این امر در حال انجام باشد سرعت حرکت آن بسیار کند است.
این فعال حوزه فناوری کشور با بیان اینکه در برخی از ابعاد نرم افزاری به واسطه نیاز و گاه اجبار توانسته ایم قسمتی از بازار را جذب کنیم اما در برخی دیگر از حوزه ها هنوز ورود نکرده و یا لاکپشتی حرکت کرده ایم، تصریح کرد: علی رغم همه مشکلات در بخش های خصوصی، دانشگاهی و دولتی، خلاقیت و ایده وجود دارد اما تا کنون برای این ایده ها نه به درستی برنامه ریزی شده است و نه به درستی حمایت شده اند.
وی در پایان راه حل مهم رفع مشکل عدم ترغیب مردم به استفاده از تولیدات بومی در حوزه فناوری اطلاعات و پیشرفت در این حوزه مهم را برنامه ریزی بلند مدت دانست که تدوین سند استراتژیک و سند چشم انداز با این رویکرد که بدانیم در حوزه فناوری کجا هستیم و می خواهیم به چه نقطه ای برسیم و افق مناسب برای این حوزه تعریف شود تا حمایت های مالی بی اثر نشود و در آینده بتوانیم در سطح قابل قبولی از این دانش و فناوری قرار گیریم.
