تيمي از محققان از دانشگاه لندن، پرندگان منشياي را كشف كردهاند كه ميتوانند با توان 195 نيوتن كه مساوي پنج برابر وزن بدنشان است، بر طعمه خود ضربه بزنند و زمان تماس ميان پاي پرنده و مار (شكار او) به سرعت منتقل ميشود كه تقريباً چيزي برابر 15 ميلي ثانيه است.
محققان براي اين روش آزمايشي را ترتيب دادند و طي آن يك پرنده منشي را بر يك مار پلاستيكي قرار دادند. دانشمندان، ضربههاي Madeleine را از طريق قرار دادن يك صفحه نيرو در محيط اطراف پرنده و گذاشتن مار پلاستيكي رويش اندازه گرفتند و دريافتند هنگامي كه پرندگان شكار ميكنند، يك حمله اشتباه ميتواند نتايج مرگباري برايشان به ارمغان آورد بنابراين آنها حملاتي سريع، قدرتمند و دقيق را كه براي بيحس كردن و كشتن طعمه كافي است، انجام ميدهند. دكتر استيو پرچوگال تز دانشكده علوم زيستي در دانشگاه لندن ميگويد: «زمان تماس به شدت سريع و برابر يك دهم زمان پلك زدن است كه 15 ميلي ثانيه زمان لازم دارد. چنين زمان سريعي در كنار پاهاي بسيار بلند پرنده، به اين معناست كه او از حس عميق استفاده ميكند؛ حس ششمي كه ما از آن براي تشخيص موقعيت و حركت استفاده ميكنيم. در نتيجه، آنها از هدفيابي بصري و كنترل حركتي پيشخورد (حركات از پيش برنامهريزي شده) در طول رخدادهاي حمله استفاده ميكنند. اين يعني، پرندگان فقط قادرند تا يك حمله اشتباه را در حمله بعدي جبران كنند. زماني كه ضربه زدن را آغاز كردند، نميتوانند آن را با شرايطي از پيش معين نشده سازگار كنند و بايد منتظر حمله بعدي باشند.» دكتر مونيكا دالي، يكي از مدرسان ارشد كالج هم در اينباره توضيح ميدهد:«پتانسيل برنامههاي تكنولوژيكال جالبي در كنترل «تحت تأثير بيولوژي» حركات بسيار سريع در روباتها و پروتزها وجود دارد. يك كار يا وظيفه مشابه ميتواند بازي كردن بسكتبال با بازويي پروتزي باشد كه به حركات بازويي سريع، قدرتمند و دقيق به منظور انجام حركات اين بازي نياز دارد.» او اضافه ميكند:«برخلاف پاهاي غيرعادي بلند پرندگان منشي، راه رفتن آنها بسيار شبيه پرندههاي زميني مانند قرقاول، بوقلمون و شترمرغ است. اين موضوع نشان ميدهد كه تخصص آنها در تكنيك فوقالعاده شكار، بيجهت تواناييهاي حركتيشان را به خطر نينداخته است.
منبع:AP
