غشای آمنیوتیک یک لایه نازک پروتئینی است که به همراه جفت انسان به محض تولد نوزاد
دور ریخته می شود.
این لایه حاوی مقدار زیادی فاکتور رشد، سلول بنیادی و
مواد غذایی مناسب برای تغذیه جنین است.
زمانی که قرار است از این پوشش به
عنوان پانسمان زخم استفاده شود، سلول ها حذف می شوند و از یک پروتئین غنی از کلاژن
استفاده می شود.
مهمترین کاربرد این روش، ترمیم زخم های ناشی از دیابت، زخم
های مزمن و زخم ناشی از سوختگی است.
زخم پا، مهمترین علت بستری بیماران
دیابتی گزارش شده است.
این عارضه علاوه بر اینکه با درد و سوزش همراه است،
احتمال عفونت را افزایش می دهد و اغلب منجر به قطع پا می شود.
نتایج تحقیقات
محققان کالج سلطنتی لندن نشان می دهد درمان زخم با استفاده از غشای آمنیوتیک،
سریعتر و کارآمدتر از تمام روش های موجود است.
نتایج این تحقیقات در نشریه
British Medical Bulletin منتشر شده است.