دانشگاه علوم پزشكي جنديشاپور اهواز يكي از قديميترين دانشگاههاي جهان و با قدمت بيش از ۱۷۰۰ سال ميباشد و در زمان امپراطوري ساسانيان تأسيس گرديد اما متأسفانه چند سالي است كه كيفيت دانشگاه با توجه به اعتبار تخصيص يافته به آن سير نزولي داشته و كميت بر كيفيت ترجيح داده شده است.
تعداد دانشجويان آنقدر بالا رفته است كه در برخي از ساعات در غذاخوري دانشگاه جا براي نشستن پيدا نميشود، خوابگاههاي پسران آنقدر شلوغ است كه در يك اتاق 20 متري 6 نفر زندگي ميكنند. در بيمارستان بهخاطر تعداد بالاي دانشجو، كنار هر بيمار بيش از 15 دانشجو آموزش ميبينند و دروس تخصصي در يك كلاس براي 250 دانشجو ارائه ميشود، در حالي كه استاندارد يك كلاس آموزشي 30 الي 40 نفر است؛ همه اين موارد دست به دست هم داده تا كيفيت آموزش در دانشگاه بهشدت كاهش پيدا كند.
يكي از اصليترين دلايل افزايش تعداد دانشجو در دانشگاه جنديشاپور اهواز جذب دانشجويان با عناوين مختلفي همچون دانشجويان بينالمللي و مازاد بر ظرفيت است. اين در حالي است كه بنا بر قانون پرديسهاي بينالمللي بايد اين پرديسها خارج از محيط دانشگاه دولتي واقع شوند و براي جذب دانشجويان خارجي با توجيه ارزآوري احداث شوند اما متأسفانه دانشگاهها چون نتوانستند دانشجوي بينالمللي جذب كنند به سمت جذب دانشجويان داخلي با گرفتن مبالغ هنگفت رفتهاند و در حال حاضر پرديسهاي بينالمللي را هم با پرديس اصلي دانشگاه ادغام كردهاند كه صدمه زيادي به كيفيت آموزشي وارد كرده است.
از طرف ديگر حداقل 20 درصد از ظرفيت صندليهاي دانشگاه نيز عملاً فروخته ميشود. به اين ترتيب كه ظرفيتها را كاهش دادهاند و از يك رتبهاي به بعد دانشجوياني كه توانايي پرداخت شهريههاي سنگين دارند ميتوانند وارد دانشگاه و رشتههاي برتر شوند كه اين موضوع هم خود موجب شده تا دانشگاه بدون حساب و كتاب دانشجو جذب كند تا بتواند يك منبع درآمد جديد داشته باشد.
مطمئناً به دانشجويان بينالمللي يا دانشجوياني كه از يك رتبهاي به بعد با دادن شهريه وارد دانشگاه ميشوند ايرادي وارد نيست و هر آنچه كه مطرح ميشود صرفاً براي بالا رفتن كيفيت دانشگاه است. متأسفانه اين روند پولي كردن علم و دانش باعث شده است كه دانشگاه از يك محيط علمي كه بايد بابت توليد علم درآمد داشته باشد به يك بنگاه اقتصادي تبديل شود كه با فروختن صندلي درآمد كسب ميكند. از طرفي همين رويه اشتباه باعث ميشود دانشجويان نيز فقط با ديدگاه اقتصادي به مسئله آموزش و دانشگاه نگاه كنند و اينگونه حساب كتاب كنند كه اگر در حال حاضر چند ميليون تومان بهعنوان شهريه در هر ترم پرداخت ميكنند بعد از دانشآموختگي در چند سال ميتوانند اين مبلغ را جبران كنند و به سوددهي برسند.
از طرف ديگر اگر بخواهيم ايدئولوژيك هم به مسئله نگاه كنيم چنين سيستم دانشگاهي نميتواند به تعبير حضرت امام (ره) انسانساز باشد چراكه در ديد دانشگاه و دانشجو اين نگاه اقتصادي است كه پررنگ شده و مسائل اين چنين اهميتي ندارند.
*دبير انجمن اسلامي دانشجويان
علوم پزشكي جندي شاپور اهواز
