هيچ برنامهاي نميتواند كامل باشد و قطعاً هر برنامهريزي ميتواند داراي ايراداتي باشد، از همينرو جشنواره فجر نيز از اين قاعده مستثني نيست و ميتوان به آن نقدهايي وارد كرد اما آنچه در نشست دوم جشنواره فجر شاهد آن بوديم، نوعي بهانهگيري بچگانه به جاي نقد فني و محتوايي جشنواره بود. وقتي ميگوييم نقد يعني ديدن يك ايراد در ساختار يا محتوا كه با بيان آن كمك به پيدا شدن راهحلي شود و در نهايت به اجراي بهتر جشنواره كمك كند، اما زماني كه درباره بهانهگيري و نق زدن حرف ميزنيم يعني ردپايي از منطق و عقل سليم در كار نيست.
هر عقل سليمي ميداند كه سينماي ايران سينمايي كاملاً دولتي و در بعضي از موارد شبههدولتي است و همه افتخاراتي كه تا امروز به دست آورده است هم از همين ساختار خارج شده و چيزي خارج از آن نيست. هر فردي كه سينماي ايران را به اندازه سر سوزن بشناسد ميداند كه جشنواره فيلم فجر جشنوارهاي دولتي است مانند ساير جشنوارههاي فجر كه در موضوعات مختلف برگزار ميشود. جشنوارهاي كه 34 سال عنوان مهمترين رخداد سينمايي كشور را يدك ميكشد و هيچ ايرادي نيز بر اينكه جمهوري اسلامي ايران براي فرهنگ، هنر و مقوله سينما هزينه ميكند هم وجود ندارد.
برعكس باعث افتخار است نظامي در ايران بر سر كار است كه 34 سال به صورت مستمر در حال سرمايه گذاري در سينما است. كاري كه عربهاي حاشيه خليج فارس تازه چند سالي است به فكر آن افتادهاند. حالا در اين سينما كه پوست و استخوانش را نان دولتي تشكيل داده آيا ساختن فيلم با بودجه نهادها كار خلافي است؟! اينكه نهادهايي پيدا ميشوند كه پول در اختيار توليد در سينما ميگذارند، بد است؟!
آيا مهمتر از اينكه چه فيلمي با چه پولي ساخته شده، محتواي آن فيلم نيست؟! حالا عدهاي كه به ظاهر قيافههاي روشنفكر به خود ميگيرند به هيئت داوران جشنواره فشار ميآورند كه فيلمهاي تهيه شده توسط نهادها را نديده كنار بگذارد! خراب كردن ذهن داوران جشنواره نسبت به فيلمهايي كه هنوز ديده نشدهاند و از نظر ساخت و محتوا ارزش و اهميتشان مشخص نشده است، چه مفهومي ميتواند داشته باشد به غيراز بهانهگيريهاي كودكانه براي خراب كردن وجهه جشنواره؟!
جالب اينجاست جرياني كه امروز فيلمهاي توليد شده با حمايت نهادهاي انقلابي را محكوم ميكند، در اين چند ساله از طرفداران فيلمهايي بود كه منابع ماليشان از سفارتخانههاي اروپايي تأمين ميشود و حتي سفارتخانه متبوع، فيلمنامه و لوكيشن نيز در اختيارشان قرار ميدهد. فيلمهايي كه معلوم است وقتي با پول بيگانه ساخته ميشود چه خروجي خواهد داشت. حال پول گرفتن از سفارتخانههاي خارجي خوب است و كمك نهادهاي داخلي براي ساخت فيلم بد.
اينكه اتحاديه اروپا به فيلمها و فيلمسازان مسئلهدار كمك ميكند، خوب است و دخالت در امور سينمايي ايران به شمار نميرود اما كمك نهادها براي توليد فيلمهاي فاخر كار نامطلوبي به شمار ميرود؟! مگر ميشود امثال حاتميكيا سرمايه توليد فيلمشان را از سفارت هلند و فرانسه تأمين كنند؟!
علي(ع) ميفرمايد: نگاه كن چه چيزي گفته ميشود، نگاه نكن چه كسي ميگويد. اگر به اين جمله اعتقاد داشته باشيم هيچ وقت سؤالاتي از دست بهانههايي كه در نشست دبير شاهد آن بوديم به وجود نميآمد. اعتقاد به اين حديث يعني به كيفيت آثار راه يافته به جشنواره بايد نگاه كرد و به مضموني كه در فيلمها نهفته است، نه اينكه ببينيم چه نهادي فيلم را ساخته و قبل از اينكه داوران بخواهند براي آن رأيي صادر كنند فضا را براي خراب كردن آنها مهيا كنيم. اين ترس بيشتر از اين نشئت ميگيرد كه اين افراد ميترسند فيلمهاي توليد شده توسط نهادهاي انقلابي جوايز اصلي فجر را بگيرند.
