كنار گذاشتن چند نفر فوتبال را از فساد پاك نمي‌كند

11 سال قبل وقتي براي اولين‌بار يك مربي به فساد در فوتبال اشاره كرد و انگشت اتهام به سوي برخي افراد گرفت، ‌مافياي فوتبال شروع كرد به سركوب كردن آن؛ چراكه براي اولين بار يك مربي اين جسارت را به خرج داده بود تا به مسئله‌اي اشاره كند كه كسي جرئت بيان آن را نداشت...

مسئله‌اي كه امروز شاهد آن هستيم و كميسيون اصل نود به آن پرداخته و گامي بلند براي از بين بردن آن برداشته است. اينكه فساد در فوتبال وجود دارد را همه مي‌دانند. بله درست است، اما مجلس كار بزرگي براي بيان آن كرده است و كار بزرگ‌تر اين است كه نامي از شخصي به ميان نياورد. نه چون آبروي اين افراد به خطر مي‌افتد، نه. بلكه از آن جهت كه بيان نكردن نام‌ها اين فرصت را از افراد خاطي مي‌گيرد كه بخواهند خود را براي مقابله به مثل آماده كنند. حالا بايد نام مفسدان فوتبال به صورت پنهاني در اختيار نهادهايي قرار گيرد كه مسئول مبارزه با فساد هستند. اگر قصد پاك كردن فوتبال را از فساد داريم، ‌بايد دست نفرات اصلي را كوتاه كنيم. در اين راستا دچار رودربايستي با كله گنده‌ها نشويم. البته اين را هم بايد گفت كه مبارزه با فساد و كوتاه كردن دست مفسدان اصلي كار آساني نيست؛ چراكه فساد ساختار‌سازي مي‌كند. فكر نكنيد صرف مطرح شدن چند اسم و برخورد با چند نفر مثل 110 نفري كه گفته شد نقش اصلي در فساد فوتبال دارند، بساط فساد برچيده مي‌شود. اين مسئله پيچيده‌تر از آن است كه بتوان با محروميت چند نفر ريشه فساد را خشكاند. ضمن اينكه فسادي را كه ساليان سال است در فوتبال ريشه دوانده نمي‌توان يك‌شبه يا يك‌ساله ريشه‌كن كرد. بله برخورد با عاملان شناخته شده مي‌تواند كمك كند، اما فساد را ريشه‌كن نمي‌كند، بلكه تنها گامي است براي مبارزه با فساد گسترده‌اي كه فوتبال را احاطه كرده است.
بهمن فروتن/کارشناس فوتبال