فضاهاي بيدفاع شهري در بيشتر مناطق جان و مال شهروندان را در معرض تهديد قرار داده است، به گونهاي كه وجود هزار و ۵۷۰ گودبرداري رها شده در پايتخت كه ۱۵۰ گود در مرحله پرخطر و بحراني قرار دارند، همچون سياهچالههايي امنيت و آسايش عابران و ساكنان را در معرض تهديد جدي قرار داده است و هر لحظه هر يك از اين گودهاي ساختمانهاي نيمهكاره رهاشده آبستن حادثهاي است كه در صورت وقوع خساراتي را به بار خواهد آورد.
هرازگاهي بر اثر بيدقتي در شيوه گودبرداري و تخريب سازهها حادثهاي روي ميدهد و جان شهروند يا شهرونداني در معرض تهديد جدي قرار ميگيرد و تكرار اين حوادث سالهاست مسئولان دستگاههاي متولي را از خواب بيدار نكرده است. پاسكاري، كمكاري و ناكارآمدي ديگر به امري عادي تبديل شده است. وجود گودبرداريهاي رها شده فضاهاي بيدفاع شهري را به شدت ناامن كرده است، به گونهاي كه رئيس كميته عمران شوراي شهر تهران با اشاره به گودهاي پرخطر شهر تهران گفت: طبق بررسيهاي سازمان نظام مهندسي، از 4 هزار گودبرداري انجام شده در سطح شهر تهران، هزار و ۵۷۰ گود رها شده داريم، يعني از زمان پايان فعاليتهاي آن گذشته و عمليات ساختماني در آن انجام نميشود.
اقبال شاكري افزود: از ميان گودهاي رها شده، ۱۵۰ گود در مرحله پرخطر و بحراني قرار دارد كه هرچه سريعتر بايد ايمنسازي شوند. معمولاً براي برخورد با اين گودها، اخطار داده ميشود تا هرچه سريعتر مجريان نسبت به ايمنسازي اقدام كنند اما آنچه از روال كار در شهرداري مشخص است، تنها گزارشات و اخطارهاي متعددي به مالكان داده شده و برخورد خاصي نميشود.
وي اضافه كرد: بر اساس ماده ۵۵ بند ۱۴ قانون شهرداريها اگر بنا يا سازهاي، ايمني شهر را به خطر بيندازد، شهرداري رأساً ميتواند وارد شود و گود را ايمنسازي كند و سپس هزينه را از مالك دريافت كند.
رئيس كميته عمران شوراي شهر تهران با اشاره به گود ايرانزمين گفت: اين گود توسط شهرداري ايمنسازي شد اما به دليل آنكه مالك آن به وزارت نفت بدهي داشت، اين ملك دست به دست شده و در حال حاضر مشخص نيست مالك آن چه كسي است و كمي روند دريافت هزينههاي شهرداري بابت ايمنسازي پيچيده شده است.
به گفته وي، شهرداري حتي در خصوص ساختمانهاي مخروبه و نيمهمخروبه كه براي شهروندان ايجاد مشكل ميكند نيز ميتواند با استفاده از همين بند، ورود پيدا كند. همچنين در يكي از تبصرههاي بودجه ۹۴ اين موضوع آمده است كه شهرداري در مواقع بحراني اجازه ايمنسازي را دارد.
با اين حال گودبرداريها و خانههاي نيمهساخته و متروكه بسياري به دلايل مختلف در سطح شهر رها شدهاند و به دليل كمكاري دستگاههاي متولي اين سازهها خطر جدي براي ايمني شهر وشهروندان به حساب ميآيند، درحقيقت مشخص نيست در حوادث گودبرداري مقصر كيست چراكه هر كس ديگري را مقصر اعلام ميكند و توپ مسئوليت را به زمين ديگري مياندازد، اين در حالي است كه شهرداري و سازمان نظام مهندسي هر دو در اين زمينه بايد با جديت وارد شوند چراكه اين حوادث با جان شهروندان در ارتباط مستقيم است.
در حقيقت با نظارت سيستمي و قبول مسئوليت از سوي دستگاههاي متولي ميتوان فضاهاي بيدفاع شهري را تبديل به فضاهايي ايمن كرد و حتي در زمينه گودبرداريهاي غيراصولي ميتوان با چند درصد هزينه اضافي در گودبرداري و رعايت اصول فني و مهندسي جلوي ريزش آوارها را گرفت تا شاهد حوادث ناگوار براي شهروندان نبود.
