به گزارش خبرنگار ما، چهاردهم آبان ماه سال 89 بود كه دختر جواني پليس را از ماجراي ناپديد شدن مادرش با خبر كرد. او گفت: «پدرم مرد بدگماني است و هميشه مادرم را كتك ميزد. پنجم شهريورماه بود كه پدرم من و برادرم را همراه يكي از بستگان براي تفريح به جاده پلور فرستاد، اما خودش همراه مادرم در خانه بود. وقتي از تفريح برگشتيم از مادرم خبري نبود. سراغش را كه از پدرم گرفتيم، هر روز بهانهاي آورد و از ترس جرئت شكايت هم نداشتيم. مطمئن هستم كه براي مادرم اتفاق ناگواري رقم خورده است و عامل آن هم كسي نيست جز پدرم.» پس از مطرح شدن شكايت، مرد ميانسال بازداشت و در خانهاش يك سيدي كشف شد كه وي صحنههاي شكنجه همسرش را ضبط كرده بود. وي در جريان تحقيقات به قتل همسرش اقرار كرد. مرد 50 ساله كه جمشيد نام دارد، در شرح ماجرا گفت: «از 20 سال قبل به مصرف ترياك و بعد از آن به شيشه اعتياد پيدا كردم. هميشه با همسرم مشاجره ميكردم و احتمال ميدادم كه او با افراد ديگري ارتباط دارد. براي گرفتن اقرار از اين رابطهها بود كه او را كتك ميزدم و از آن صحنهها فيلم ميگرفتم تا بعداً نتواند حرفش را انكار كند.» جمشيد در شرح روز حادثه هم گفت: آن روز دختر و پسرم را همراه يكي از بستگان به سفري تفريحي به جاده شمال فرستادم. وقتي با همسرم در خانه تنها شديم دست و پايش را بستم و او را كتك زدم. خواستم اقرار كند كه با كس ديگري رابطه دارد كه متوجه شدم فوت شده است. بعد جسد را داخل صندوق عقب گذاشتم و به طرف جاده چالوس رانندگي كردم. آنجا محل خلوتي براي رها كردن جسد پيدا نكردم. دوباره پشت فرمان نشستم و به طرف جنگلهاي عباس آباد رانندگي كردم. آنجا جسد را در درهاي رها كردم و به خانه برگشتم.» جمشيد گفت همسرم به جنگلهاي شمال علاقه داشت به خاطر همين خواستم او را به خواستهاش برسانم.
بعد از اقرارهاي مرد بدگمان تيمي از مأموران پليس راهي آن محل شدند و بقاياي جسد را كشف كردند. با كامل شدن بررسيها، پرونده براي رسيدگي روي ميز هيئت قضايي شعبه 113 وقت دادگاه كيفري استان تهران قرار گرفت و متهم به درخواست اولياي دم به قصاص محكوم شد. پس از آن پرونده در شعبه نهم ديوان عالي كشور بررسي شد و قضات ديوان با وارد كردن چند ايراد قضايي از هيئت قضايي درخواست رسيدگي مجدد را مطرح كردند.
روز گذشته بعد از اينكه نماينده داستان تهران جمشيد را به اتهام قتل عمد مجرم شناخت، مادر مقتول به دادگاه گفت كه خواستهاي جز قصاص جمشيد ندارد، اما دختر و پسر متهم گفتند در صورتي كه پدرشان اموالش را به آنها منتقل كند، از او اعلام گذشت ميكنند وگرنه خواستهشان همان قصاص است. جمشيد وقتي در جايگاه قرار گرفت اتهامش را قبول كرد و گفت قادر به حرف زدن نيست. او گفت:«من شيشه مصرف ميكردم و به رفتار همسرم بدگمان بودم. او را در خانه حبس ميكردم تا خارج نشود و با ديگران رابطه نداشته باشد. وقتي او را كتك ميزدم از او فيلم ميگرفتم تا نتواند حرفهايش را منكر شود. ميخواستم از او شكايت كنم و فيلمهايش را به دادگاه بدهم. آن روز هم او را كتك زدم، اما نميدانم چطور فوت شد.»
قاضي قربانزاده بعد از شنيدن آخرين دفاع متهم و وكيل مدافع او، با اعضاي دادگاه وارد شور شد و جمشيد را به قصاص محكوم كرد.
