تأثير تحصيلات ورزشكاران در كاهش ناهنجاري ها

بدون شك جاي سواد در فوتبال خالي است و ترديدي نيست كه وقتي دانش و شعور و فهم با فوتبال تلفيق شود، ‌حركات، تمرينات و اعمال فيزيكي به مراتب اصولي‌تر انجام مي‌شود و نتيجه بهتري هم خواهد داشت. به همان نسبت وقتي اين دانش و سواد و تحصيلات از فوتبال و به طور كلي ورزش حذف شود، آن نتيجه‌اي را كه انتظار مي‌رود، نخواهيم ديد. جاي خالي تحصيل امروز در فوتبال كاملاً به چشم مي‌آيد، اما مقصر اين نقصان بيش از آنكه فوتباليست‌ها باشند، ما هستيم كه نتوانسته‌ايم وظايف خود را به درستي انجام دهيم. استادان ما همواره به اين اصل تأكيد داشتند كه اول اخلاق، ‌دوم درس و سوم ورزش. آموزش صحيحي كه نسل قابل اتكايي را ساخت، اما آيا ما اين وظيفه را در آموزش درست نسل امروز انجام داده‌ايم؟ تحصيلات بدون شك مانع بزرگي بر سر بسياري از رفتارهاي ناهنجار است. دانش‌آموزي تنها به يادگيري آكادميك برنمي‌گردد. به نحوه آموزش برمي‌گردد. كافي است فقر كتابخواني برطرف شود تا شاهد يك رنسانس بزرگ باشيم، اما آيا گامي براي اين مهم برداشته‌ايم كه انتظار داريم؟ سال‌ها قبل كه اصل مهم اخلاق، درس و ورزش رعايت مي‌شد، ورزش آلترناتيوي بود براي پيشرفت و رسيدن به درجات مهم، اما امروز، ورزش يك شغل به حساب مي‌آيد. در فوتبال امروز عرضه و تقاضا وجود دارد. چيزي كه سال‌ها قبل فقط عرضه بود. براي برطرف كردن اين نقص، اما بايد برخي مسائل به قانون تبديل شود. صرف گفتن حرفه‌اي شدن فوتبال نمي‌توان تصور كرد فوتبال حرفه‌اي شده است. براي حرفه‌اي شدن بايد تلاش كرد. فراهم كردن شرايط تحصيل فوتباليست‌ها و ساخته‌شدن مدرسه در كنار باشگاه‌هاي ورزشي بايد قانون شود تا هم به صورت اصولي شاهد حرفه‌اي شدن فوتبال باشيم و هم تلفيق فوتبال و دانش، راه پيشرفت را هموار‌تر و ناهنجاري‌ها را ريشه‌كن كند. البته اين كار آساني نيست و هر كسي بايد در اين راستا بدون حب و بغض، ‌وظيفه خودش را انجام دهد. از خود ما به عنوان بزرگترهايي كه در آموزش صحيح اصولي كه به ما ياد دادند، كوتاهي كرديم تا خود فوتباليست‌ها.
حسين كلاني/ پیشکسوت فوتبال