طبق قانون مصوب وزارت كار، كارگران ايراني براي هر ساعت كار موظفي خود 12/1 دلار دريافت ميكنند، اين در حالي است كه ميانگين دستمزد در دنيا براي هر ساعت كار 5دلا ر و در كشور همسايه تركيه 5/٣ دلار است. در اين بين در حالي كه تبليغات بر پايه تنبلي نيروي كار ايراني و تعطيلات زياد ايرانيها متمركز شده است بررسيها نشان ميدهد كه كارگران ايراني با 44ساعت كار اجباري (موظفي وزارت كار) جزو يكي از پركارترين كشورها به شمار ميروند زيرا ميانگين ساعت كار اجباري كارگران در دنيا همچنین کشوری چون امريكا (مهد سرمايهداري)40ساعت در هفته است.
به گزارش «جوان» بنابر گزارش سازمان همكاري اقتصادي و توسعه، دستمزد دريافتي كارگران در استراليا ۵۴/٩، بلژيك ۵۷/٨، ايرلند ۴۶/٨، فرانسه ۲۴/٨، هلند ٢/٨، آلمان ۱۹/٧، كانادا ۱۸/٧، انگليس ۱۶/٧، امريكا ۲۶/٦، كره ۸۵/٥، ژاپن ۵۲/٥ و اسپانيا ۳۷/٥ دلار در ساعت است.
همچنين نرخ دستمزد در كشورهاي بحرانزده پرتغال و يونان ۴/۴ دلار براي هر ساعت است، يعني حدود چهار برابر دستمزد كارگر ايراني، اين در حالي است كه نرخ دستمزد در كشور تركيه نيز ۴۹/٣ دلار در ساعت است.
دستمزد كارگر ايراني براي يك ساعت كار در هفته به دلار از تقسيم رقم دستمزد ماهانه معادل ۷۱۲ هزار و ۴۲۵ تومان بر ساعات كار اجباري چهار هفته متوالي - كه ۱۷۶ ساعت ميشود- به دست ميآيد. از اين محاسبات رقمي در حدود ۴۰۵۰ تومان حاصل ميشود. از تقسيم اين رقم بر نرخ فعلي دلار، عددي نزديك به ۱۲/١ دلار براي يك ساعت كار در هفته به دست ميآيد.
اما شايد گفته شود كه متناسب با پايين بودن نرخ دستمزد در ايران، هزينهها نيز پايينتر است. درآمد سرانه شاخص مناسبي براي قياس قدرت خريد مردم در كشورهاي مختلف است.
بانك جهاني درآمد سرانه ايرانيان در سال ۲۰۱۴ را ۵ هزار و ۴۴۳ دلار اعلام كرده است، در حالي كه درآمد سرانه كشورهاي همسايه نظير آذربايجان ۷ هزار و ۸۸۴، بحرين ۲۴ هزار و ۸۵۵، عراق ۶ هزار و ۴۲۰، عمان ۱۹ هزار ۳۰۹، عربستان ۲۴ هزار و ۱۶۱، تركيه ۱۰ هزار و ۵۱۵ دلار است.
بنابراين واضح است در حالي كه نرخ دستمزد در كشورهاي پيشرفته دستكم پنج برابر دستمزد ايرانيان تعيين ميشود، قدرت خريد آنها نيز به همين قياس بيشتر است. اين شكاف بين ايران و كشورهاي همسايه نيز ديده ميشود و اگر از درآمد سرانه نجومي كشورهاي همسايه صاحب نفت چشمپوشي كنيم، كشورهاي تركيه و آذربايجان نيز درآمد سرانه بيشتري از ايران دارند.
بانك جهاني ميگويد درآمد مردم در كشورهايي كه درآمد سرانهاي پايينتر از ۴ هزار و ۱۲۶ دلار دارند، پايين است؛ درآمد مردم در كشورهايي كه درآمد سرانهشان بيش از ۴ هزار و ۱۲۶ و كمتر از ۱۲ هزار و ۷۳۵ دلار قرار ميگيرد، متوسط است و درآمد مردم در كشورهايي كه درآمد سرانهاي بيش از ۱۲ هزار و ۷۳۵ دلار دارند، بالاست. براساس درآمد سرانه ايرانيان در سال ۲۰۱۴، درآمد ايرانيان كمتر از متوسط است و قدرت خريد آنها از بيشتر كشورهاي جهان پايينتر است.
در حالي كه اين تصور به صورت مكرر القا ميشود كه تعطيلات ايرانيان از همه جاي دنيا بيشتر است و تعطيلات بيش از حد، مانع از رشد چرخهاي اقتصادي كشور ميشود، بررسي تطبيقي ساعت كار اجباري در ايران و ساير كشورها نشان ميدهد كه كشور فرانسه با ۳۵ ساعت كار در هفته، كمترين ميزان كار اجباري را به مردمش تحميل ميكند. اين رقم در ايران ۴۴ ساعت در هفته است.
كارگران در استراليا، انگليس، بلژيك و دانمارك نيز ۳۸ ساعت در هفته كار ميكنند. همچنين ساعت كار اجباري در ايرلند ۳۹ ساعت، در هلند ۴۰ ساعت، آلمان 5/40 ساعت، كانادا ۴۰ ساعت، كره ۴۰ ساعت، ژاپن ۴۰ ساعت و اسپانيا ۴۰ است. ساعت كار اجباري در امريكا، مهد سرمايهداري ۴۰ ساعت است. ساعت كار اجباري در بيشتر كشورهاي جهان ۴۰ ساعت است، به جز شماري از كشورهاي جهان سوم كه ساعت كار اجباري در آنها عمدتاً ۴۴ ساعت است.
کارمند و کارگر خیلی مظلوم واقع شده اند.
