هري فان بومل، نماينده سوسيالست در پارلمان هلند، بعد از اعدام نمر النمر توسط حكام آل سعود در صفحه فيس بوك خود نوشت: «دولت خلافت اسلامي هنوز فعال است و وجود دارد و نام آن عربستان سعودي است!» اين يك نمونه از واكنش جهاني نسبت به اين عمل آل سعود است كه در كنار اين مورد ميتوان به سخنان ساره ليا ويتسون، مدير بخش خاورميانه ديدهبان حقوق بشر اشاره كرد كه گفت: «عربستان سعودي با اعدام 47 تن در يك روز، سال 2016 را به صورت شرمآوري آغاز كرده است. اين نحو خونريزي آل سعود بيشباهت به داعش نيست و به همين جهت است كه رابرت فيسك در يادداشت روزنامه اينديپندنت اف ساندي به شباهت اعدام در عربستان با داعش پرداخته و مينويسد: «اعدام 47 نفر به اين صورت در كشور سعودي مشابه شيوهاي است كه دولت اسلامي (داعش) انجام ميدهد و برخلاف برنامه جشني است كه دوبي در همسايگي اين كشور اجرا كرد. اينكه عربستان براي توجيه اعدامها از بخشهايي از قرآن استفاده ميكند، نشان ميدهد كه دقيقاً همان شيوه داعش را در پيش گرفته است.»
روزنامه انگليسي ساندي تايمز در گزارش خود با عنوان «آيا ملك سلمان آل سعود را غرق خواهد كرد؟» به اين موضوع پرداخته است. ساندي تايمز در اين گزارش به دامنه اعتراضات به اعدام شهيد النمر پرداخته و پاسخ مثبت خود را به اين پرسش بر مبناي همين دامنه ميدهد كه نه تنها از خارج بلكه از درون آل سعود هم عمل او بيپاسخ نيست كه به نظر اين روزنامه، سياستهاي تبعيضآميز ملك سلمان و «پسر دردانهاش» محمد مشكلات و اختلافاتي در درون آل سعود به وجود آورده است. طرح مسئله سقوط خاندان آل سعود به دست ملك سلمان چنان جدي شده كه ساندي تايمز بر محور اين موضوع اعدام شهيد النمر را مورد بررسي قرار داده است. اين مسئله نشان ميدهد ملك سلمان با همراهي يا به عبارت دقيقتر، تحت نفوذ پسر 30 ساله خود مسيري را در پيش گرفته كه ساندي تايمز انتهاي اين مسير را در سقوط آلسعود ميبيند؛ نگاهي كه با توجه به دستاورد اين پادشاه و پسرش در كمتر از يك سال توجيهپذير است. تلقي اصلي هر دو در اين مدت كوتاه بر مبناي سياست تهاجمي بوده كه اين تلقي را هم در داخل و هم در خارج مدنظر داشتهاند. عزل و نصبهاي شتابزده در داخل آن هم در مدت كوتاهي بعد از به پادشاهي رسيدن ملك سلمان و ارتقاي مقام پسرش تا حد جانشيني وليعهدي چيزي نيست كه نارضايتي را در بين شاهزادگان آلسعود به بار نياورد. تجاوز نظامي به يمن و كشتار غيرنظاميان در اين كشور هم وجه خارجي اين سياست است كه گذشته از عقيم ماندن اين تجاوز و نرسيدن به اهداف خود، اعتراضات جهاني را در پي داشته است. همين چند هفته قبل بود كه زيد رعد زيدالحسين، كميسر عالي حقوق بشر سازمان ملل، در گزارش خود به شوراي امنيت موارد متعددي از كشتار غيرنظاميان توسط آل سعود را بيان و نسبت به ايجاد پناهگاههاي امن براي گروههايي مثل داعش در مناطق تحت تسلط عربستان در يمن انتقاد كرد. آلمان در همين موقع به آلسعود نسبت به تأمين مالي گروههاي افراطي و تروريستي هشدار داد و زيگمار گابريل، معاون صدر اعظم آلمان در اين مورد گفت كه عربستان تأمين مالي مراكز وهابيون را در سراسر جهان برعهده دارد و «زمان چشمپوشي از اين مسئله به سر رسيده است.» ملك سلمان و پسرش بي توجه به اين هشدارها دست به اعدام شهيد النمر ميزنند چرا كه در مسير خود جز نگاه تهاجمي، نگرش ديگري ندارند و آنقدر درك و درايت سياسي ندارند تا بتوانند عواقب و آثار اين مسير را متوجه بشوند. اين همان مبنا و مسيري است كه داعش در پيش گرفته و گمان ميكند با خشونت و خونريزي بيشتر ميتواند به ثبات و قدرت خود بيفزايد. نكته جالب توجه اين است كه درست يك روز بعد از اعدام شهيد النمر، داعش هم ويدئوي اعدام پنج نفر را منتشر كرد كه اين قرابت زماني نشانهاي از ديدگاه مشترك تهاجمي داعش و آل سعود است. شايد ملك سلمان و پسرش با تكيه به حمايت هميشگي قدرتهاي غربي است كه به اين صورت مسير تهاجمي خود را دنبال ميكنند اما شهادت النمر نشان داد كه اين محاسبه آنها تا چه ميزان اشتباه است. حالا بر اثر اين شهادت است كه ديويد كامرون بايد به مجلس عوام برود تا پاسخ نمايندگان مجلس به اين مسئله را بدهد كه چرا او به عضويت عربستان در شوراي حقوق بشر سازمان ملل رأي مثبت داده است. علاوه بر اين، انتقاد از اعدام شهيد النمر از سوي نامزدهاي انتخاباتي رياست جمهوري امريكا شنيده ميشود همانند هيلاري كلينتون از طرف دموكراتها و ران پل از سوي جمهوريخواهان. روشن است كه ملك سلمان و پسر دردانهاش گوش شنوايي براي شنيدن اين صداها ندارند و به مسير خود ادامه ميدهند تا با وجود ضعف مفرط داخلي و خارجي، تظاهر به قدرت بكنند اما همچنان كه صدراعظم آلمان هم هشدار داده، ديگر نميتوان نسبت به لجاجت تهاجمي اين دو چشمپوشي كرد.
