
وقتي حرف المپيك به ميان ميآيد، ناخودآگاه تمام ذهنها و حواسها به سمت كشتي برميگردد، كشتي پرافتخارترين ورزش ايران در بزرگترين آوردگاه ورزش دنياست؛ رشتهاي كه اميد اول و آخر ورزش ايران در المپيك ريو است، اما حال و روز اين روزهاي كشتي چندان جالب نيست، وضعيت بد مالي و نداشتن پول كافي مثل تمام رشتههاي المپيكي كشتي را نيز آزار ميدهد و اين مسئله تا حدي پيش رفته كه حالا كارد به استخوان رسيده و صداي دو تن از كهنهكاران و المپيك ديدههاي كشتي ايران را درآورده است.منصور برزگر ميگويد: «از مسئولان وزارت ورزش انتظار ميرود صادق باشند. از رئيس جمهور ميخواهم دستور دهد در اين مدت باقيمانده نگاه به رشتههاي مدالآور متفاوت شود. محمدبنا اگر اعتراضي هم ميكند از سر دلسوزي است. مسئولان ميتوانند حداقل با روي گشاده و يك ديدار دوستانه به المپيكيها روحيه دهند.» حسين ملاقاسمي، عضو شوراي فني تيمهاي ملي نيز ميگويد: «در سال المپيك، بودجه دريافتي فوتبال از ورزشهاي المپيكي بيشتر است. اين روزها آنچه به جايي نرسد، فرياد است. پيشنهاد ميكنم كه مسئولان ورزش در اين شرايط به صورت شفاف واقعيتها را به ورزشكاران و مربيان بگويند و بدانند همراهي و همدلي بيشتر جواب ميدهد.»