باشگاه
خبرنگاران: ناهید ازغندی روانشناس کودک اظهار کرد: گاهی خجالتی بودن کودک
ریشه ذاتی داشته و به مرور زمان رفع شده ولی هنگامی که با علائم ثانویهای
از جمله اضطراب، ترسهای بیمارگونه و عدم توانایی در برقراری روابط
اجتماعی با اطرافیان همراه شود باید تحت درمانهای رفتاری و بعضا دارویی
قرار گیرد.
وی در ادامه تصریح کرد: مشکل اصلی کودکان خجالتی برقراری
رابطه با اطرافیان بوده که حتی گاهی از جمعهای خانوادگی نیز گریزان شده و
باید به او فرصت داد تا خود را با محیط سازگار کند.
این روانشناس
گفت: این کودکان نیز در محیطهای آموزشی مثل مهدکودک و مدرسه نیز با مشکل
ابراز و ارتباط کلامی مواجه بوده به طوری که در هنگام در خواست معلم برای
پاسخ در کلاس دست خود را بالا نبرده و او گمان بر کم هوشی این کودک میبرد.
ازغندی
در پایان اضافه کرد: آموزش مهارتهای ارتباطی، افزایش اعتماد به نفس و
جسارت به کودک مهم بوده و گاهی برای کودکی که از جمع خانواده گریزان شده،
باید به گریه و رفتارهای وی تا حدی بیتوجه بود تا خود را با محیط سازگار
سازد و باید توجه داشت که هرگز با این کودکان خشن و تند برخورد نشود زیرا
نتیجه معکوس خواهد داشت.