حضور موفق در المپيك آينه تمام نماي پيشرفت ورزش كشورهاست. به همين دليل همه ميكوشند تا با بهترين آمادگي خودشان را به اين رقابتها برساند. با اين وجود و در فاصله هشت ماه تا آغاز بزرگترين آوردگاه ورزشي جهان اختلافات بين مديران ورزش كشورمان روزبهروز در حال افزايش است. در هفتههاي اخير وزارت ورزش گاه و بيگاه عليه كميته ملي المپيك و چند فدراسيون موضعگيري كرد، موضعگيريهايي كه اختلافات پنهان را به رسانهها كشاند. درگير و دار اين اختلافات ورزشكاران المپيكي از بيتوجهيها گلايه دارند در حالي كه رقبايشان در فرصت باقيمانده به شدت از سوي مسئولان ورزش كشورشان حمايت ميشوند. اما اينجا متوليان اصلي ورزش بيشتر وقت خود را صرف دعواهاي داخلي و رسانهاي كردن آنها ميكنند. براي تشريح وضعيت موجود ورزش ايران و اختلافات مديريتي موجود به سراغ مصطفي هاشميطبا، رئيس اسبق سازمان تربيت بدني رفتيم.
آقاي هاشميطبا! شرايط ورزش ايران را به صورت كلان چگونه ارزيابي ميكنيد؟
احساس ميكنم مديريت ورزش كشور به صورت فراگير عمل نميكند. معتقدم شخص وزير ورزش ميتواند به گونهاي بهتر در سطح كشور عمل و مسائل همه استانها را پيگيري كند. تمام معاونتها در تهران متمركز هستند در حالي كه ما ميتوانيم استعدادهاي ناب را براي ورزش قهرماني در استانهاي ديگر پيدا كنيم. ساير استانها زمينه را براي قهرمان پروري دارند. فدراسيونها ورزش را در سطح ملي و اعزام نفرات به مسابقات خارجي پيگيري ميكنند. اما بحث ديگر توجه به ورزش قهرماني در ساير شهرهاست. متأسفانه اين مسئله كمرنگ شده است و اين موضوع ميتواند به ضرر ورزش تمام شود.
اختلافات وزارت ورزش با كميته ملي المپيك و برخي فدراسيونها به اوج رسيده. فكر ميكنيد اين حواشي در فاصله هشت ماه به المپيك ريو به نفع ورزش كشور است؟
از نوع اختلافات بيخبرم اما معتقدم اين اختلافات ميتواند وجود نداشته باشد. كميته ملي المپيك هيئت اجرايي دارد، هيئتي كه شش رئيس فدراسيون در آن حضور دارند. كميته ملي بر كار فدراسيونها نظارت دارد و وزارت ورزش نيز اين حق را دارد كه بر كار كميته نظارت كند. به عقيده من اگر وزارت و كميته هر كدام به وظايفشان عمل و در خط خود حركت كنند مشكلي پيش نميآيد. با توجه به تجربهاي كه در ورزش ايران اندوخته ام فكر ميكنم اختلافاتي كه علني شده بيشتر شخصيتي است تا كاري. يك بار در مصاحبهاي از مديران ورزش خواستم كه بچگي نكنند و موضوعات و چالشهاي ورزش را در سطح بالاتر ببينند كه البته خيليها هم از اين حرف من ناراحت شدند. بايد اذعان كنم كه اينگونه دعواها اصلا در شأن جمهوري اسلامي ايران نيست. در صورتي كه بسياري از اين دعواها را ميتوان با گفت وگو حل كرد. اگر اين رفتارها را كنار بگذاريم بسياري از نشستها و جلسات نتيجه برد- برد براي طرفين و ورزش كشور خواهد داشت.
فكر ميكنيد مديران وزارت بايد براي جلوگيري از بروز هرنوع اختلاف چه شيوهاي را در دستور كار خود قرار دهند؟
اي كاش همه مسئولان بدون هيچ قصد و غرضي مشكلات را بگويند، همانطور كه ائمه توصيه كردهاند كه به مسئولان نكات مهم را گوشزد كنند. به نظرم اعتراض سجادي معاون وزير نسبت به تأخير در تصميم گيريهاي كميته ملي المپيك كار خوبي بوده. اي كاش همه نظراتشان را اينگونه صريح و شفاف بگويند، چراكه هيئت اجرايي كميته هر هفته جلسه دارند و ميتوانند از اين نظرات استفاده كنند. در واقع براي آنكه اختلافات در امور مديريتي مشكل ساز نشود بايد دستاندركاران مشكلات را كالبدشكافي كنند و ببينند مشكل از كجاست. در اين صورت برطرف كردن چالشها كار سختي نيست.
دكتر گودرزي در اظهارنظري از المپيكي نبودن فضاي كشور انتقاد كرده، در صورتي كه خود وزارت ورزش نقش مهمي در المپيكي شدن فضاي ورزش دارد.
وزارت ورزش چند ماه پيش بود كه اعلام كرد ستاد المپيك ريو را تشكيل داده است. در صورتي كه ضرورتي به تشكيل اين كميته از سوي وزارت نبود و وظيفه اصلي در اين باره به عهده كميته ملي المپيك است. در حقيقت اين اظهارنظر به اين معناست كه مسئولان ميتوانستند تا الان فضا را المپيكي كنند اما نكردند. وظيفه اصلي براي المپيكي شدن فضاي ورزش برعهده كميته، فدراسيونها و رسانههاست. در اين راه كميته ميتواند از وزارت هم كمك بگيرد.
اختلافات وزارت با كميته و برخي فدراسيونها تا چه حد ميتواند به ورزش كشور و المپينها ضربه بزند؟
اصلا نميدانم اين اختلافات چگونه و از كجا شروع شده است. هيئت اجرايي كه بيشتر اعضاي آن را خود مديران ورزش تشكيل ميدهند برنامهريزيهاي لازم را براي رسيدن به اهداف از پيش تعيين شده انجام ميدهند. رئيس اين ستاد رئيس كميته ملي المپيك است و قطعاً كارها را طبق اصول پيش ميبرد. اگر بخواهيم از نگاه مديريتي به اين چالش نگاه كنيم بايد بگوييم وزير اگر به موضوعي انتقاد يا اعتراض دارد ميتواند كتباً تذكر بدهد. مسئوليتهاي محوله روشن هستند و نبايد اختلافي پيش آيد، البته در صورتي كه هر كس به خوبي كارش را انجام دهد. اميدوارم هيچ اختلافي در آستانه المپيك وجود نداشته باشد و در روحيه ورزشكاران اعزامي و شانسهاي مدال كاروان ايران تأثيري نگذارد.
براي تعامل هرچه بيشتر مديران ورزشي چه راهكاري داريد؟
همانطور كه اشاره كردم بيشتر اختلافات موجود شخصيتي است نه كاري. بايد به اين نكته توجه داشت كه مشكلات شخصيتي را به اين راحتي نميتوان حل كرد. با اين حال براي آنكه ورزشمان ضربه نخورد بايد تلاش كرد تا هر نوع اختلاف را برطرف كرد.
