يكي از غلطترين كارهايي كه در اين يكي دو سال اخير اتفاق افتاد، اين مسئله بورسيهها بود. اگر راست هم بود اين حرف - كه البته بعد تحقيق كردند، معلوم شد به آن شكل، راست هم نيست؛ آنطوري كه روزنامهها با آن بازي كردند هم نبود؛ به ما گزارشهاي دقيق و بر اساس بررسيها دادند- راهش اين نبود كه ما مسئله را روزنامهاي كنيم. يك تعدادي برخلاف قانون يك امتيازي بهدست آوردند؛ خيلي خب، راه قانوني وجود دارد، لغو كنند آن امتياز را، سروصدا ندارد. جنجال درست كردن، حاشيه درست كردن است و اين سمّ براي محيط علمي است كه بايستي با آرامش كار خودش را دنبال بكند. اين سم را متأسفانه افرادي بر اساس همان پايههاي بينش فكري مبني بر سياسيكاري و سياستبازي به كام دانشگاه كشور ريختند؛ چرا؟ علاوه بر اينكه ظلم هم شد، هم خلاف قانون بود اين كار، هم خلاف تدبير بود اين كار، هم خلاف اخلاق بود؛ آنوقت مدام دم از اخلاق هم ميزنند توبهفرمايان چرا خود توبه كمتر ميكنند! اين كار اخلاقي بود؟ حاشيهسازي نشود. نگذاريد محيط آموزش عالي اسير حواشي بشود.
13 تير ماه 1394