اين روزها تب شبكههاي اجتماعي آنقدر فراگير شده كه گويي جزء لاينفكي از زندگي هر انساني است. اگر عضو يكي از اين شبكههاي اجتماعي نباشيد قطعاً از طرف عدهاي، فرد بيكلاسي به حساب ميآييد. بيكلاس به حساب آمدن هم كه خودش اين روزها معضل بزرگي است! اما براي اينكه بيكلاس و عقبمانده اجتماعي به حساب نياييد ابتدا بايد عضو يكي از اين شبكههاي اجتماعي شويد. اينستاگرام، لاين، تلگرام، فيسبوك و... در قدم بعدي گذاشتن عكسهاي يهويي در مكانهاي مختلف يا عكس از غذاهاي مختلف در رستورانهاي مختلف. بدين ترتيب شما به يك فرد باكلاس تبديل ميشويد. سؤال اينجاست كه اين باكلاسي چقدر در كيفيت زندگيمان تأثيرگذار است؟ چقدر به نمايش گذاشتن سبك زندگي و نوع غذاهايي كه ميخوريم در جريان زندگيمان نقش دارد؟ آيا به دنبال به رخ كشيدن نوع زندگي خود به ديگران هستيم يا...
نمايش سبك زندگي در شبكههاي اجتماعياگر بخواهيم تعريفي از سبك زندگي ارائه دهيم به مجموعهاي از رفتارها، ارزشها، حالتها و سليقههاي افراد يك جامعه ميرسيم. نوع پوشش، غذاهاي مورد استفاده، تفريحات، نحوه رفتارهاي فرهنگي همه در قالب سبك زندگي ميگنجد كه ميتواند دليل مناسبي براي نمايش آن به هرنحوي باشد. در گذشته افراد با برگزاري مهمانيها و تعريف كردن از سفرهايي كه رفتهاند و نشان دادن آلبوم خانوادگي سعي در نمايش دادن نوع و سبك زندگي خود به ديگران بودند. حال شبكههاي اجتماعي كار را براي افراد راحتتر كرده است. چرا؟ زيرا اين شبكهها به شما اين امكان را ميدهند كه تصوير خود را به دوستان خود در همان لحظه در هر كجا و در هر شرايطي كه هستيد نشان دهيد. اين همان نمايش سبك زندگي به شيوه جديد است. در چند سال اخير با هجوم شبكههاي اجتماعي به زندگي عادي مردم، راه براي به نمايش گذاشتن سبك و نوع زندگي براي همگان آسان شده است به خصوص در شبكه اجتماعي اينستاگرام. اينستاگرام تنها شبكه اجتماعي مختص عكس در گوشيهاي موبايل است. در واقع با قابليت اديت عكسها در اين اپليكيشن همه افراد عكاساني حرفهاي شدهاند! در تمام نقاط دنيا افراد با استفاده از اين اپليكيشن لحظات خاطرهانگيز خود را با ديگران تقسيم ميكنند. اين اتفاق تا زماني خوب است كه كار به افراط نكشد. به طور مثال در ايران خانمي تمام مراحل پخت شلهزرد خود را به اشتراك ميگذارد. شله زرد من در اين مرحله، شله زرد من در فلان مرحله و... شله زرد من آماده است بفرماييد. خب از اول عكس شله زرد آماده شده را به اشتراك بگذاريد نه تمام مراحل پخت آن را. يا مورد ديگر حلوا و خرماهايي كه براي مراسم ختم عزيز خود تهيه كردهاند را به اشتراك ميگذارند. يا مرتب در فلان رستوران و بهمان رستوران كه در حال خوردن فلان غذا و بهمان دسر هستند را به اشتراك ميگذارند.
افراط و باز هم افراطاصلاً و ابداً با اين تكنولوژي و اين اتفاقات مخالف نيستم خيلي خوب است كه افراد لحظات شادي و غم خود را با ديگران شريك ميشوند ولي وقتي افراط ميشود وضعيت ناراحتكنندهاي را ايجاد ميكند. بايد ترمز بعضي افراد را كشيد. چه دليلي دارد همه بدانند كه شما از همسرتان هديه يهويي گرفتيد؟ چه دليلي دارد همه بدانند شما هر هفته در فلان رستوران غذا ميل ميكنيد؟
در جامعهاي كه بسياري از مردم آن زير خط فقر هستند اين رفتارهاي افراطگونه چه عواقبي در پي خواهد داشت؟ شبكههاي اجتماعي نوع و سبك زندگي ما را به نحوي تغيير دادهاند كه از واقعيتهاي جامعه دور شدهايم. اينستاگرام يك نوع سبك زندگي رؤيايي را در جامعه ايجاد كرده است. لحظات رمانتيك، لوكس و شاعرانه با كمي چاشني اشرافيت. در حالي كه تمام افرادي كه در اين شبكه اجتماعي زندگي خود را به نمايش ميگذارند مانند همه ما انسانهايي معمولي با يك زندگي عادي هستند، اما خوب جلوه دادن خود در نگاه ديگران بزرگترين دغدغه فكري آنان است. تمام تلاش خود را ميكنند كه از لحظات خود بهترين و شيكترين عكسها را بگيرند و با ديگران به اشتراك بگذارند. در واقع دوستان و آشنايان اين افراد در جريان تمام اتفاقات زندگي آنها قرار ميگيرند البته نه زندگي واقعي، بلكه زندگي رؤيايي اينستاگرامي آنها! شخصيتهاي مهم و معروف جامعه مانند ورزشكاران بهخصوص فوتباليستها و هنرپيشهها و... نيز با به نمايش گذاشتن نوع زندگي خود در واقع سبك زندگي جديدي را خود به خود تبليغ ميكنند. در اين ميان هميشه افرادي هستند كه به دنبال تقليد از ديگران باشند و مدام ترس از عقب ماندن دارند. به نظر شما اين رفتارها غير از ايجاد حسرت عواقب ديگري هم دارد؟ آيا اين افراد پيش خود فكر نميكنند ديگران حسرت زندگي آنها را ميخورند و عواقب اين احساس بسيار خطرناك است؟
حسرت به سبك اينستاگراميضربالمثل «پا را به اندازه گليم خودت دراز كن» مصداق كساني است كه از داشتههاي خود ناراضي و گلهمند هستند و مرتب حسرت داشتههاي ديگران را ميخورند و براي رسيدن به ديگران، دست به كارهايي ميزنند كه در نتيجه زندگي خود و ديگران را به مخاطره مياندازند. تصور كنيد چنين فردي روزانه در اينستاگرام عكس دوستان و اقوام خود را ميبيند كه از فضاهاي مختلف و كافههاي مختلفي كه رفتهاند و غذاهاي متنوعي كه خوردهاند عكس گرفته و آنها را با ديگران به اشتراك گذاشتهاند. چنين فردي در رؤياهاي خود با لباس رؤيايي و در مكان رؤيايي ديگران زندگي ميكند و مرتب براي خود خيالپردازي ميكند و چنين فردي اگر اعتماد به نفس نداشته باشد به مرور زمان دچار بيماريهاي روحي و رواني ميشود. اين افراد با تكرار جملاتي مانند: «اين منصفانه نيست، من مستحق بيشتر از اين هستم، چرا آنها دارند و من ندارم؟» تمام عمر خود را با جنگ دروني سپري ميكنند. با تصورات ناعادلانه ازشرايط خود، ديگران را بالاتر از خود ديدن، انكار شرايط زندگي خود و اضطراب و نگراني مداوم منجربه هدر دادن لحظات گرانبهاي عمر خود ميشوند. اين حسرتها به مرور زمان ممكن است تبديل به حسادت و كينهتوزي شود. وقتي افراد موقعيت و شرايط خود را فراموش ميكنند و مرتب در حال مقايسه خود با ديگران هستند به نحوي كه نفس كشيدن در اين زندگي را براي خود و ديگران سخت ميكنند، اين خشمها و حسرتهاي انباشته شده نه تنها در روابط اجتماعي افراد تأثير ميگذارد بلكه مانند بمبي بهخصوص در بين زوجها منفجر ميشود و آنجاست كه هر نتيجهاي احتمال دارد و بايد منتظر فاجعهاي بود. اينجاست كه صميمانه و دلسوزانه بايد گفت: برادر عزيز، خواهر عزيز، دليلي ندارد همه در جريان خوشبختي شما قرار بگيرند. شايد كسي باشد كه مثل شما خوششانس نبوده و اين نمايش خوشبختي باعث شود بذر حسرت در دل او كاشته شود.
