
دانشجويان پيش از آنكه از ما علم بياموزند، به رفتار و منش ما توجه ميكنند و رفتار اساتيد دانشگاه و اعضاي هيئت علمي زير ذرهبين است. اعضاي هيئت علمي گروههاي مرجع جامعه به حساب ميآيند به همين دليل براي اثرگذاري بيشتر بايد از سطح رفاهي متعارفي برخوردار باشند تا بدون دغدغه مشكلات كشور را حل و بررسي كنند.
زماني ميگفتند دانشگاه نبايد بنگاه سياسي باشد اما حالا دانشگاه تبديل به بنگاه اقتصادي شده. از يك سو اكثر دانشگاهها در حال احداث پرديس هستند و از سوي ديگر استاد را طي فرايندي به دانشگاه وابسته ميكنند كه بدون توجه به سطح علمي دانشجويان صرفاً به آنها مدرك دهد.
متأسفانه تعداد دانشجويان تحصيلات تكميلي در يك روند غيرمنطقي افزايش چشمگيري داشته است و به همين علت اساتيد مجبورند تدريسمحور كار كنند تا پژوهشمحور. در حالي كه تحصيلات تكميلي نبايد استادمحور باشد. اگر دانشگاه تبديل به مدرسه فوق ليسانس و تحصيلات تكميلي شود قطعاً به فضاي علمي آسيب جدي وارد ميشود.
ما بايد به اين درك برسيم كه وجود فضاي علمي با نشاط و رفاه و امنيت نسبي در ابعاد مختلف باعث گسترش بروز خلاقيت در دانشگاه ميشود و همين مسئله گرههاي اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي جامعه را باز ميكند نه جذب تعداد زيادي دانشجو كه هيچ هدفي هم براي آينده آنها قائل نيستيم. متأسفانه برخي مسئولان ميگويند شما به فعاليتهاي علمي خود ادامه دهيد ما هم به برنامهريزيهاي خود ميپردازيم در حالي كه اگر مسئولان اجرايي به اساتيد و نخبگان كشور و نظرات و ايدههاي آنها توجه نكنند، نميتوان مشكلات موجود را حل و فصل كرد.
*عضو هيئت علمي دانشگاه علامه طباطبايي