
در افتخارآفريني ورزشكاران جانباز و معلول ايران هيچ ترديدي نيست. بارها ديده شده كه ورزشكاران جانباز و معلول ايران بهرغم تمام كمبودها و نقصهاي موجود در مسابقات بزرگ بينالمللي درخشيده، مدال درو كرده و مايه مباهات ايراني و ايران شدهاند. اما بهرغم كسب اين همه افتخار رسيدگي به اين قهرمانان و توجه به وضعيت روزمره و زندگي آنها هنوز در حد يك قهرمان نيست و حتي برخي اوقات شنيده ميشود كه برخي از اين مدالآوران حتي در راه زندگي ساده و معمولي خود با مشكل روبهرو هستند. علي صادقزاده، قهرمان معلول وزنهبرداري جهان و پارالمپيك بدون ترديد آخرين ورزشكاري نيست كه بابت شرايط سخت زندگي اينگونه گلايهگذاري ميكند، او ميگويد: «بعد از سالها حضور در رده ملي و 17 مدال رنگارنگ مسابقات جهاني و آسيايي، در بيابان زندگي ميكنم! تمام جوايزي را كه در اين سالها گرفتهام، جمع كردم و در نهايت خانهاي در رباط كريم خريدم اما خيابان و معابر محل سكونتم حتي آسفالت هم نيست و اين براي من كه با ويلچر تردد ميكنم بسيار سخت و بعضاً غيرممكن است.»