به خاطر حاضر نبودن در نمايشگاه مطبوعات قادر نخواهيم بود حضور رئيسجمهور و هيئت همراه را خيرمقدم بگوييم و از اينكه ايشان وقت گذاشته و به ديدار اهل قلم و انديشه و خبر آمدهاند، سپاسگزاري كنيم. گرچه رئيسجمهور هم امروز منتظر ديدار ما نخواهد بود و حتماً باخبر است كه چرا نيامدهايم و چه شد كه عطاي حضور در نمايشگاه مطبوعات را به لقاي آن بخشيديم. امروز اگر در ميان همهمهها فرصتي پيش آيد تا رئيسجمهور به اين نكته بينديشند كه چه شد كه ميوه دولت تدبير و اميد به تلخي غيبت بخشي از رسانهها و اهالي مطبوعات شد، خود گامي است در راه احياي تدبير و دفاع از آن و باز اگر ملازمان فرصتي دهند تا تدبير رئيسجمهور زمينه وفاق را ايجاد كند، قدمي در مسير تحمل منتقد پيموده شده است. امروز صحن شبستان مصلاي تهران يكدست است. يكدست از آن نظر كه به طريقي منتقدان از ميدان خارج شدهاند و قرار نيست كسي مخالفخواني كند. اين فضاي سراسر شاد فرصتي است براي لبخند، براي عكس، براي سخنهاي شيرين و براي گفتن از آيندهاي كه در آن همه چيز گل و بلبل است. حضور رئيسجمهور در نمايشگاه مطبوعات در سال سوم رياست جمهوري انشاءالله براي لجاجت با منتقدين نيست، بلكه بايد آن را به حساب پر كردن خلأ سنگين حضور نيافتگان گذاشت و اين بازديد را بازديد از «نمايشگاه تبعيض» ناميد؛ تبعيضي كه به حرمت انقلاب اسلامي هنوز با شفافيت كامل به عرصه رسانهها كشيده نشده است، تا سلب اعتماد از مقولاتي مانند «تدبير» و «اميد» نشود.