انسانيت را با نشان دادن زندگيات به او نشان نده اگر تو نيز به اندازه او در رنج بودي و اگر ميتوانستي آن زمان به ياري بشتابي آن وقت ميتوانستي يك انسان باشي. ماه محرم ماه عزاداري دوستداران امام حسين (ع) و عاشقانش است. در اين ماه مردم براي عزاداري به مساجد و خيمهها ميروند. با نگاهي به گذشته متوجه ميشويم تاريخ برپايي مساجد و خيمهها براي عزاداري ماه محرم از حدود روز دهم يا شايد هم پانزدهم ماه ذيالحجه باشد كه بر سر تاريخ روز آن اختلاف نظرهايي وجود دارد. برپايي مراسم ماه محرم از قديم داراي رسومات مختص به خود بوده است كه برخي از آنها همچنان ادامه دارد، اما برخي از آنها دچار تغيير شده است. در اين ماه هر كسي مطلبي درباره واقعه عاشورا و محرم داشت براي مردم و آن را در شبهاي محرم ميخواند و افراد به سوگواري ميپرداختند. كمكم روضهخواني سيدالشهدا(ص) در مساجد رواج پيدا كرد و خادمان مساجد در ماه محرم از روضهخوانها براي شركت در مراسم عزاداري دعوت ميكردند و در قبال آن مبلغي اجرت ميدادند.
يكي از بهترين نذرهاي مردم نذر پيراهن مشكي، دستمال يا پارچه مشكي بود كه آن را در بين فقرا تقسيم ميكردند تا آنها نيز در عزاداري سالار شهيدان سهيم باشند. از جمله نذوراتي كه مردم انجام ميدادند آب دادن به تشنگان و غذا دادن به گرسنگان واقعي و پر كردن چالهها براي كمك به نابينايان و كمبينایان، حل و فصل كردن اختلافات خانوادگي دوستان و آشنايان، تهيه مايحتاج مورد نياز فقرا و بيسرپرستان و دوري از اعمال خلاف بود كه همه افراد به نوبه خود در اين امر مشاركت ميكردند. به اين ترتيب متوجه ميشويم فهم واقعي محرم اين است كه ياريگر ديگران باشيم كه به تنهايي خوشبخت نخواهيم شد و تا براي خوشبختي ديگران نكوشيم نميتوانيم موفق و سربلند باشیم. اين نگرش و باور را از امام حسين (ع) و يارانش آموختهايم، زيرا بخشنده بودن پيش از آنكه توانايي مالي بخواهد، قلبي بزرگ ميخواهد.
آن هنگام كه چالههاي شهر را ميپوشانيم تا مبادا نابينايي در داخل آن بيفتد و صدمه ببيند و هنگامي كه براي روا شدن حاجات خود لباس مشكي نذر ميكنيم تا تهيدستان و افراد فقير در اين ماه محرم از داشتن لباس مشكي محروم نباشند، يا فقيري را طعام ميدهيم، اينها نشانههاي بخشش است و دست ياري به سوي انساني ديگر ميدهيم و لبخند را مهمان قلب او ميكنيم. هدف امام حسين (ع) نيز كمك به ديگران، برادري و رفع ظلم و ستم بود.
