در واپسين روزهاي سال گذشته تلاشهايي در جهت صيانت از گونههاي جانوري در معرض خطر، به ويژه جلوگيري از صيد كوسهماهيان خليج فارس و درياي عمان صورت گرفت و مكاتباتي در ميان برخي از نهادهاي متولي محيطزيست دريايي همچون معاونت دريايي سازمان حفاظت محيطزيست، شيلات و اداره كل محيطزيست استان سيستان و بلوچستان و سازمان مركزي شيلات ايران صورت گرفت اما آنگونه كه از قرائن برميآيد گويا تلاش مسئولان، توسط برخي از دلالان محلي ناكام مانده است و دليل اين ناكامي، به جز تلاش مذبوحانه دلالان محلي، وجود قاچاقچياني است كه با همدستي اعراب كشورهاي حاشيه خليج فارس، كمر به نابودي طبيعت و مواهب دريايي كشورمان بستهاند!
روز گذشته سعيد محمودي، مديركل محيطزيست سيستان و بلوچستان در گفتوگو با «مهر»، طي اظهارات تكاندهندهاي، از قاچاق 36كوسه در معرض انقراض، در دو لنج مسافري پرده برداشته است. وي عنوان كرده كه كشف و ضبط كوسهها در حالي بوده كه بالههاي آنها قبل از دستگيري قاچاقچيان، توسط آنها بريده و به منظور استفادههاي درماني و بهداشتي به خارج از كشور قاچاق شده است !
اما اين تمام ماجرا نيست، چراكه رويه زندهگيري و شكار حيات وحش و پرندگان و تاراج طبيعت كشور توسط اعراب در يك دهه گذشته، خاصه در دو سه سال اخير چنان شدتي يافته كه هدف آنان از اين سلسله اقدامات – درخوشبينانهترين حالت- تنها با واژه «تاراج» توصيف پذير است ! شاهد مثال اين مدعا در قاچاق نفسگير مرجانهاي خليج فارس، قابل اثبات است، چراكه در اين جريان پرحاشيهاي كه مسكوت ماند، اعراب كشور امارت با طرح دوستي ريختن و تطميع برخي از بوميان ناآگاه محلي جنوب كشور، از آنان خواسته بودند در مناطقي چون «هرمز» و «لارك» كه نظارت سازمان محيطزيست ضعيف است، مرجانهاي دريايي را از جاي خود خارج و به ازاي هركيلو 100هزار تومان به آنان بفروشند.
اين رويه كثيف سبب شد در زماني كوتاه گونههاي ارزشمندي چون بهترين ماهيان زينتي نابود شوند و آب نيلگون خليج فارس گل آلود شود، چراكه مرجانها نقش ريههاي دريا را ايفا ميكنند كه به جز تأمين اكسيژن لازم ،وظيفه تصفيه آب را نيز بر عهده دارند.
بنابراين با وجود قاچاق مرجانها به كشور خود بزرگترين آكواريومها را ساختند و بيشترين ويراني را براي ما رقم زدند كه اين كار غير اخلاقي، زدن چند نشان با تطميع هموطنانمان بود !
با اين احوال آيا وقت آن نرسيده كه مجلس شوراي اسلامي به كمك نهادهاي دولتي طرحي نو دراندازند و با تكميل، تعريف و تدوين مفاد قانوني راه را بر چنين كساني ببندند؟ كساني كه گرگهايي هستند در پوست ميش پنهان شده كه آب به آسياب اعراب ميريزند؟
آيا وقت آن نرسيده كه با همگرايي دستگاه قضا و متوليان امر محيطزيست فكري به حال تاراجهاي هدفمندي شود كه تنها به واژه ناقابل «قاچاق» توجيه ميشوند؟ تاراجهايي كه نظام زيست محيطي كشور را دارد از هم ميپاشد.
