توسعه كمي آموزش و مدركگرايي در سيستم آموزشي كشور يك كار اشتباه است اگر چه توسعه كمي آموزش يكي از نيازهاي كشور بوده كه بهدرستي نيز انجام شده است، اما مشكل اصلي زماني ايجاد ميشود كه توسعه كمي به قيمت عدم توجه به كيفيت انجام شود. رشد كمي بايد همزمان و همگام با رشد كيفي و از طرف ديگر متوازن و مبتني با نيازهاي جامعه باشد و اگر اين مسئله مورد توجه واقع نشود نهتنها در حل مشكلات جامعه كمك نخواهد كرد، بلكه مشكلساز نيز ميشود.
البته بايد به اين نكته توجه داشت كه سيستم نظام آموزش بخصوص در حوزه پزشكي نبايد خود را مجزا و منفك از سيستم ارائه خدمات بداند، بلكه بايد در همان بستر خدمات لازم را به جامعه ارائه دهد.
پاسخگو كردن نظام آموزش به نيازهاي جامعه، ارتقاي كيفي نظام سلامت از طريق سيستم آموزشي، اعضاي هيئتعلمي و همچنين استقرار يك نظام آموزشي در داخل بيمارستانها، از مهمترين اهداف آموزشي دانشگاههاي علوم پزشكي بايد باشد.
در حال حاضر مراكز آموزشي ما يكي از مكانهاي خيلي مناسب براي پناه بيماران هستند، اما بايد توجه داشته باشيم كه در دانشگاههاي پزشكي، سيستم درمان به آموزش فشار زيادي را وارد ميكند و با توجه به قرار دادن بيمار در اولويت، زماني كه فشار كار درماني از حدي بيشتر ميشود، امكان ارائه آموزش منسجم قطعاً كمتر خواهد شد.
طبيعتاً نظامهاي رتبهبندي، شاخصهايي را اعلام ميكنند كه بايد با توافق متخصصان باشد و منجر به ارتقاي كيفيت شود. زماني كه نتايج رتبهبندي مشخص ميشود نبايد بازخورد آن به صورتي باشد كه ما را فقط به سمت شناسايي دانشگاهها و دانشكدههاي معتبر ببرد و از شناسايي دانشكدههاي اثرگذار و موفق باز بماند كه تلاش براي شناسايي افراد و گروههاي برتر در سطح دانشگاهها و برگزاري جشنوارههايي نظير مطهري و ابنسينا جزء اقدامات مؤثر دانشگاه علوم پزشكي تهران در حوزه ارتقاي كيفيت آموزش پزشكي است.
*معاون آموزشي دانشگاه علوم پزشكي تهران
