بالاخره بعد از مدتها انتظار علاقهمندان به آثار سينمايي ابراهيم حاتميكيا، پس از چند ماه سكوت و در حالي كه فيلم سينمايي «باديگارد»، مراحل فني پس از توليد را پشت سر ميگذارد، نخستين تصاوير جديدترين فيلم سينمايي در دست ساخت حاتميكيا، در شبكههاي اجتماعي منتشر شد. احسان محمدحسني، رئيس سازمان هنري رسانهاي اوج با انتشار يادداشتي در صفحه اينستاگرام خود با عنوان «هواي تازه»، به عوامل و دستاندركاران توليد جديدترين ساخته ابراهيم حاتميكيا خداقوت گفته و آنان را مورد تحسين قرار داده است.
احسان محمدحسني از معدود جواناني است كه او را به ذوق، طبع و اخلاق لطيفش ميشناسند. همين روحيه موجب شد كه شيوه مواجهه با هنرمندان را به خوبي دريافت كند و درگير قضاوتهاي رسانهاي- سياسي يا بولتني و بخشنامهاي نشود. درست در روزگاري كه بخشي از هنرمندان متعهد ايراني در رخوت و افتادگي به سر ميبردند، او بود كه براساس آرمانگرايي و دغدغه جدي خود براي احياي جبهه فرهنگي انقلاب اسلامي، براي راهاندازي مؤسسه اوج نهايت تلاش خود را به كار بست و توانست قدري فضاي دلزده هنرمندان و آناني را كه سالها گوشهنشين شده بودند، انرژي دوباره بخشد. هرچند كه بضاعت او به دليل تنهايياش محدود بود اما توانست سالها در برابر آماج انتقادها سرخط باقي بماند. عده زيادي اميد دارند كه مسيري كه او آغاز كرده بود و براي مدت كوتاهي دچار افول شده، مجدداً احيا شود. در دلنوشته او كه تيتر «اگر خدا بخواهد...» برايش انتخاب شده، از عكس ديده نشده اين فيلم كه توسط اسماعيل حاتميكيا به عنوان عكاس اين پروژه ثبت شده نيز به نوعي رونمايي شد. او در نوشته خود به حال و هواي اين روزهاي ابراهيم حاتميكيا اشاره و آن را باراني توصيف ميكند. شايد علت اين ماجرا شهادت غمانگيز سردار همداني باشد؛ مردي كه علامت مقاومت را در برابر تكفير ماقبل تمدن برافراشته نگاه داشت و مايه مباهات و فخر مسلمانان شد. گفتههاي حاتميكيا يك غم دارد، غم جا ماندن از ياران شهيدش. اين را از آرزويش كه در ديدار با جانباز قطع نخاع فاطميون بر زبان آورد، ميشود فهميد. انگار مقاومت، افق هميشگي و مطلوب حاتميكياست.
متن يادداشت حسني را در ادامه ميخوانيد:
اگر خدا بخواهد...
اين روزها مراحل پس از توليد فيلم سينمايي «باديگارد» به سرعت در حال طي شدن است. پروژهاي بسيار سخت، طاقتفرسا و پيچيده! كه شروعش با شبهاي ماه مبارك رمضان و پايانش با عيد سعيد قربان مصادف شد... فارغ از آنكه اين اثر به جشنواره فيلم فجر ارائه بشود يا نشود يا اينكه كيفيت و ضرباهنگ و قصه پر فراز و فرود و ملتهب آن مطابق پيشبينيها از آب دربيايد يا نيايد، مهم اين است كه برادر و استاد بزرگوارم ابراهيم حاتميكياي عزيز و دستاندركاران و ياران صبور، سختكوش و باصفاي او چيزي كم نگذاشتهاند. من شاهد بودم كه آقا ابراهيم و همكاران عزيزش در برافراشتن خيمه خوش سر و شكل اين اثر ارزشمند، از همه وجودشان مايه گذاشتند و بضاعت فعلي و امكانپذير موجود در داخل كشور را به ميدان آوردند. باقياش با خداست و لطف و محبت هميشگي پروردگار... در غير اين صورت در زير چتر شريفه «لا يكلف الله نفساً الّا وسعها» پناه خواهيم گرفت.
بله، ابراهيم سينماي ايران، اين ققنوس منزل گرفته بر دهانه آتشفشان، بار ديگر پر و بال ميجنباند و براي بلند شدن و ارتفاع گرفتن، مهيا ميشود. ميدانم كه حال و هواي اين روزهاي آقا ابراهيم ما باراني است و خداوند هم انشاءالله بر او خواهد باريد.
... و اما آهاي جماعتِ اهل جبهه! آهاي جاماندههاي از قافله شهيدان! آهاي مدافعان حريم حَرَم! آهاي پدران و مادران چشم انتظار فرزندان مفقودالاثر اين ديار الهي! شهادت ميدهم ابراهيم حاتميكيا در ادامه مسير مجاهدان راه حق و احمد كاظميها، همدانيها، قاسم سليمانيها و عزيز جعفريها، در عرصه خطير و به حال خود رها شده فرهنگ و هنر مظلوم اين سرزمين، از آرمان مقدسش كوتاه نخواهد آمد و براي ملحق شدن به ياران و دوستان شهيدش بيتاب است و لحظهشماري ميكند. اميدوارم خدا وجود ارزشمند امثال آقاابراهيمها را براي فرزندان نجيب اين آب و خاك و طوفانهاي در پيشروي آخرالزماني، حفظ و عاقبت به خير كند...
عاقبت اين عشق هلاكم كند در گذر كوي تو خاكم كند، يا حسين
لاحول و لا قوه الا بالله العلي العظيم
دلتنگتان هستم... حلالم كنيد
