تصميم سرنوشت‌سازي كه واليبال بايد بگيرد

واليبال كشورمان روزهاي حساسي را پيش‌رو دارد، بعد از نتايج ضعيف شاگردان كواچ در جام جهاني، زمزمه‌هايي درباره تغيير و تحول در كادر فني شنيده مي‌شود، تصميمي كه با توجه به وضعيت فعلي واليبال ضروري است و هم فدراسيون و هم كارشناسان و مربيان اين رشته ورزشي بر آن تأكيد دارند. به همين خاطر آن‌طور كه محمدرضا داورزني، رئيس فدراسيون خبر داده قرار است تا آخر مهرماه تكليف كادر فني مشخص شود تا فرصت براي آماده‌سازي تيم جهت حضور در انتخابي المپيك كه سال آينده برگزار مي‌شود، از دست نرود. در همين رابطه هم ديروز خبري منتشر شد كه كواچ با تقويت كادر فني‌اش كه شرط فدراسيون براي ماندنش بود، موافقت كرده و حالا همه در انتظار تصميم محمدرضا داورزني هستند تا سرنوشت واليبال هرچه زودتر مشخص شود. به هر حال آن چيزي كه اين روزها اهميت زيادي دارد، تعيين تكليف براي نيمكت تيم واليبال است و با توجه به اينكه جامعه واليبال به اين نتيجه رسيده كه اين رشته ورزشي به شوك احتياج دارد، تغييرات همان‌طور كه اشاره شد ضروري است اما به نظر مي‌رسد در اين راه بايد از تصميمات احساسي و شتابزده پرهيز كرد و با توجه به اينكه واليبال ايران براي رفتن به المپيك تنها يك شانس ديگر دارد، به همين خاطر بايد بهترين تصميم براي آينده واليبال كشورمان گرفته شود.
در اين باب بايد همه‌جوانب براي گرفتن يك تصميم درست سنجيده شود. به هر حال واليبال عملكرد فوق‌العاده‌اي در سال‌هاي اخير در ليگ جهاني و مسابقات قهرماني جهان داشته و حالا المپيك تنها ميداني است كه واليبال ايران آن را تجربه نكرده است. المپيكي شدن واليبال با توجه به پتانسيل بالايي كه بلندقامتان كشورمان دارند، انتظار زيادي از واليبال نيست و با توجه به درخشش واليبال، حتي برخي انتظار دارند كه اين رشته ورزشي علاوه بر اينكه مجوز صعود به المپيك ريو را بگيرد، در برزيل هم روي سكو قرار بگيرد. با توجه به اين انتظارات نبايد واليبال ايران فرصتي را كه به دست آورده از دست بدهد. در اين بين واليباليست‌هاي ايران در رقابت‌هاي مختلف و با مغلوب كردن بهترين تيم‌هاي دنيا نشان داده‌اند كه برايشان غيرممكني وجود ندارد و توانايي شكست هر تيمي را در واليبال دنيا دارند. دور هم جمع شدن چنين مجموعه‌اي به طور حتم در آينده نه اينكه محال باشد اما زمانبر خواهد بود. به همين خاطر بايد فرصتي را پديد آورد كه نسل طلايي واليبال بتواند در مهم‌ترين ميدان ورزشي دنيا كه المپيك است بار ديگر توانايي‌هاي واليبال ايران را نشان دهد.
در اين باب بديهي است كه فدراسيون واليبال بايد شرايط مناسب را جهت ريكاوري مناسب ملي‌پوشان بعد از ناكامي در جام جهاني فراهم آورد و درباره كادر فني بهترين تصميم را بگيرد. به هر حال آن چيزي كه همه كارشناسان واليبال بر آن تأكيد دارند، ضعف كادر فني در جام جهاني ژاپن بود كه سبب شد تيم نه از نظر روحي و رواني و نه از نظر فني بتواند نمايش‌هاي قبلي‌اش را تكرار كند و در همين راستا تغيير و تحول در كادر فني بايد در جهت بازگشت دوباره واليبال كشورمان به روزهاي خوبش باشد. هرچند گفته مي‌شود كواچ با اضافه شدن دستياران ايراني به كادر فني‌اش موافقت كرده است اما بايد توجه داشت كه اين تغيير مي‌تواند واليبال را المپيكي كند يا بايد تغييراتي فراتر از اين صورت بگيرد. اين در شرايطي است كه شايعات زيادي درباره عدم تمكين بازيكنان از كواچ هم به گوش مي‌رسد و در صورتي كه اين شايعه حقيقت داشته باشد، به طور حتم واليبال در صورت ادامه دادن با مربي صربستاني نخواهد توانست موفقيت‌هاي گذشته را تكرار كند. هرچند از كارنامه كواچ هم با ايران نبايد گذشت و او در مدت 18 ماه حضورش در ايران در مجموع كارنامه قابل قبولي داشته است اما نتايج جام جهاني نشان مي‌دهد كه واليبال با او به بن‌بست رسيده است و تغييرات در اين‌باره ضروري است. به همين خاطر هم فدراسيون واليبال با در نظر گرفتن همه جوانب بايد تصميم نهايي را بگيرد؛ تصميمي كه سرنوشت المپيكي شدن واليبال به آن بستگي دارد.