امروز پانزدهم مهرماه روز روستا در تقويم رسمي كشور به ثبت رسيده است. روستا كه زماني مكاني آباد و سبز و خرم و محل توليدات كشاورزي و دامي كشور بوده، حالا پس از چند دهه بيتوجهي دولتمردان و توسعه بيرويه شهرها، نابودي روستاها در رأس آمارها قرار گرفته است. بسياري از روستاهاي مولد كشور به دليل بيتوجهي به زيرساختها و نبود امكانات خالي از سكنه شدهاند و كارشناسان و صاحبنظران پيشبيني ميكنند در صورت ادامه بيتوجهي به اين مهم بيشتر روستاهاي كشور نابود خواهد شد و سيل مهاجرت به شهرها و كلانشهرها افزايش خواهد يافت.
مباحث مربوط به آسيبهاي اجتماعي و حاشيهنشيني از جمله اين موارد است.
در مناطق روستايي كه داراي آب و هواي مناسب است هم زمينخواري و سبز شدن ويلاهاي رنگ و وارنگ سبب شده است بسياري از روستاها اراضي و زمينهاي كشاورزي خود را به صاحبان پول و ثروت به كمترين قيمت بفروشند و خود سرگردان شوند.
اينكه ميگويند توسعه شهرهاي كشور از توسعه روستايي ميگذرد، حرف بجا و مناسبي است كه نبايد نسبت به آن بيتوجه بود. بر اين اساس لازم است مسئولان دستگاههاي متولي به جاي دادن وعده به روستاييان كمي هم دغدغه عملياتي شدن وعدهها را داشته باشند.
بسياري از روستاهاي كشور در مناطق زلزلهخيز قرار گرفتهاند و لازم است مسئولان به منظور ايمنسازي مسكنهاي روستاييان ابتدا به فكر توسعه و گسترش و رونق اقتصادي روستاها باشند كه اين امر ميتواند مشكل كار و اشتغال را برطرف سازد و سپس به فكر مقاومسازي خانههاي خود اقدام كنند و الا روستاهايي كه همواره در محروميت به سر ميبرند چگونه ميتوانند به فكر كار و توليد باشند.
