بيست و دومين دوره رقابتهاي پينگپنگ قهرماني آسيا هرچند تفاوت چنداني به لحاظ كسب پيروزي و مدال براي كشورمان به همراه نداشت اما از آن جهت كه تيم ملي كشورمان با يك پله صعود روي سكوي هفتم آسيا قرار گرفت، براي اين رشته حائز اهميت بود. البته نبايد از اين نكته غافل شد كه تيم ملي زنان كشورمان برخلاف مردان نتوانست از عنوان يازدهمي خود دفاع كند و در پايان دوازدهم شد. نكته جالب توجه اينكه در هر دو بخش زنان و مردان، مليپوشان ايران در رقابتهاي انفرادي و دوبل توفيق چنداني نداشتند و خيلي زود از گردونه رقابتها حذف شدند. تنها موفقيت به دست آمده براي پينگپنگ كشورمان در اين رقابتها كسب جواز حضور تيم بانوان در مسابقات جهاني بود. شاگردان سيما ليموچي با برتري برابر حريفان در مرحله گروهي و راه يافتن به مرحله بالاتر جواز حضور در مسابقات جهاني مالزي را كسب كردند. به اين ترتيب كار مليپوشان پينگپنگ در تايلند به پايان رسيد، اما مهمتر از آنچه بيش از همه در اين مسابقات به چشم آمد، عدم تداركات مناسب، كمبود اردوهاي مفيد و عدم ارتباط مليپوشان ايران با دنياي پينگپنگ بود؛ سه عاملي كه تأثير مستقيمي در عدم موفقيت تيمهاي ملي كشورمان در آسيا داشت.