روز گذشته در حوزه محيط زيست ايسنا آمده بود كه دبير ستاد احياي درياچه اروميه ضمن انتقاد از بخشينگري برخي وزارتخانهها در مسائل كلان كشور، از تفاهم صورت گرفته اين ستاد با وزارت جهاد كشاورزي و انتقال آب رودخانه زاب تا سال 1398 خبر داد و گفت كه 50 درصد آب زاب حقآبه ايران است و هرجا كه بخواهيم ميتوانيم آن را هزينه كنيم.
عيسي كلانتري در مورد خريد حقآبه كشاورزان حوزه درياچه اروميه گفت: شركت مهندسين مشاور يكم در حال بررسي ابعاد مختلف اين طرح از جمله نحوه خريد آن است و اميدوارم به نتايج مطلوبي دست يابد. وي با اشاره به ابراز نگراني برخي در مورد ضرورت وجود معيشت جايگزين براي كشاورزان در صورت اجراي طرح خريد حقآبه آنها اظهار كرد: احتمالاً زيربناي فكري برخي سوسياليستي است كه هنگام بررسي اين مسئله ميپندارند، دولت بايد پول بريزد و مردم بايد جمع كنند.
با اين اوصاف ذكر چند نكته خالي از لطف نيست. نكاتي كه در بيان آنها شخصاً دكتركلانتري مخاطب واقع شده است.
يكم: در ابتدا بايد به حضور انور جناب ايشان عارض شد كه خدمت به مردم به ويژه خدمتي كه نفع و ضرر شمار زيادي از هموطنان در آن بايد لحاظ شود، با ميل و سليقه و دلبخواه منافات دارد و حضرتعالي به گمان گرهگشايي و انجام كاري كارستان بر مسند پست دبيري ستاد احياي درياچه اروميه منصوب شدهايد و اين مهم با فعل و نظر سليقهاي و عملكرد دلبخواهي مجموع نميشود و جنابتان بايد به گونهاي اين مأموريت را به سامان برسانيد كه نه سيخ بسوزد و نه كباب! چراكه تجربياتي عقيم در حوزه اجراييات دولتهاي گذشته وجود دارد كه بهرغم صرف وقت و سرمايه بسيار، امروزه به واسطه انجام اين پروژهها نه فراغت و آسودماني مردم حصول گشته و نه عايداتي براي دولت منظور داشته كه حجت موجه اين مدعا را در احداث سليقهاي سد گتوند خوزستان ميتوان نشان گرفت. بنابر اين بهتر نيست كه از تجربيات گذشته عبرت بگيريم؟!
دوم: كاملاً طبيعي است كه مأموران خدوم دغدغه حسن انجام مأموريت خود را داشته باشند. با اين احوال اين سؤال به ذهن متبادر ميشود كه در جريان احياي درياچه اروميه تضميني براي حيات ساير رودها و منابع آبي ديگر شهرها و روستاها وجود دارد يا هدف فقط احياي درياچه اروميه، به قيمت خشكي و نابودي ساير نقاط است؟!
سوم: شما در طول مدتي بالغ بر يك سال و نيم هنوز موفق نشدهايد با كشاورزان و باغداران اطراف و اكناف درياچه در خصوص حقآبه كنار بياييد، اما در عوض انتظار داريد مردم روستاها و شهرهاي كردستان و آذربايجان با انتقال آب رودهايي چون «رود زاب» كنار بيايند و چراغي را كه به خانه خود روا ميبينند به مسجد ديگري اعطا كنند؟ اين انتقال با مخالفت گسترده حاميان محيط زيست و مردم محلي در كردستان و شماري از كارشناسان روبهرو شده است. سعيد خضري، عضو هيئت علمي دانشگاه كردستان در خصوص اين بحث گفته است «انتقال آب زاب قطعاً مشكلات بينالمللي و ژئوپلتيكي ايجاد ميكند... اين طرح به زندگي در شهرهاي سردشت، نلاس، پيرانشهر و صدها روستاي پيرامون آن لطمه ميزند... از سوي ديگر اين رودخانه ۱۵۰ متر پايينتر از درياچه اروميه ارتفاع دارد و براي انتقال آن بايد يا متحمل هزينه بسيار سنگين پمپاژ شد يا سدي ساخت با ديوارههايي به ارتفاع حداقل ۲۰۰ متر كه قطعاً اقتصادي نيست.»
