كمكم مصرف لوازم آرايشي از طرف دختران ايراني به موضوعي تبديل ميشود كه براي بررسي آن بايد از ابعاد گوناگون مورد بازبيني قرارگيرد. تا چند وقت پيش رتبه ايرانيها در ميزان مصرف لوازم آرايشي در خاورميانه و جهان نقل محافل بود و حالا مدت زماني كه دختران ايراني براي آرايش كردن صرف ميكنند و همچنين صدماتي كه از مصرف اين لوازم به سلامتي شان وارد ميشود مورد توجه قرار گرفته است.
اخيراً كارشناسان با فرض اينكه روزانه خانمها فقط از چهار قلم لوازم آرايشي اصلي استفاده كرده باشند، به اين نتيجه رسيدهاند كه در طول سال فلزات وارد شده از اين طريق به بدن افراد باعث بروز بيماريهايي ميشود كه صدمات برخي از آنها جبرانناپذير است.
در همين رابطه و بر اساس پژوهش مصرف لوازم آرايش كه توسط گروه اجتماعي بنياد علوم رفتاري در ارديبهشت ماه سال 93 تا خردادماه سال 94 در شهرهاي تهران، اصفهان، رشت، شيراز و مشهد انجام شده، مشخص شد حداكثر زمان صرف شده براي لوازم آرايش دو ساعت تعيين شده و دو سوم هزينههاي دختران مجرد به خريد لوازم آرايش اختصاص يافته است و همچنين باورهاي مذهبي و فرهنگ خانواده اصليترين عامل جلوگيري از مصرف لوازم آرايش اعلام شده است.
اين پژوهش ميداني كه بين 4 هزار و 752 نفر از دختران و زنان جوان كه دانشآموز، دانشجو، كارمند و خانهدار بودهاند، انجام شد، در شرايطي بود كه 50 درصد آنها متأهل و 50 درصد ديگر نيز مجرد بودند.
بر اساس گزارشهاي موجود مصرف لوازم آرايش در دهه اخير بين زنان تا چهار برابر افزايش يافته است؛ موضوعي كه باعث شده ايران در خاورميانه مقام اول و در آسيا مقام هفتم را در مصرف لوازم آرايش داشته باشد.
با اين تفاسير، مسئله وقتي غم انگيزتر ميشود كه بدانيم بسياري از لوازم آرايشي موجود در بازار با برندهاي معروف تقلبي هستند.
آمارها نشان ميدهد 80 درصد از لوازم آرايش مصرفي وارداتي و قاچاق هستند و بسياري از آنها به رغم يدك كشيدن نامها و برندهاي معروف، تقلبي بوده و افزايش ريزش مو، ناراحتيهاي پوستي و به علت بالا رفتن ميزان فلزات در بدن اختلالات هورموني را به همراه دارند.
در يكي از نتايج پژوهش مصرف لوازم آرايش آمده: حداقل زمان صرف شده براي آرايش كردن 15 دقيقه و حداكثر دو ساعت است و افزايش استفاده از خالكوبي در بين مصرفكنندگان لوازم آرايش سه برابر بيشتر از ديگران است.
كارشناسان، از نظر رفتارشناسي معتقدند كساني كه زياد به سمت آرايش كردن ميروند توهم خودزشتپنداري دارند؛ عاملي كه آرايشهاي غير متعارف را در جامعه افزايش داده است.
همچنين سندروم خود نمايشي براي جلب توجه ديگران عامل رواني ديگري براي استفاده از لوازم آرايش است. در پژوهش فوق بعضي از دختران تلاش براي پيدا كردن همسر، بيكاري، بيحوصلگي و نداشتن سرگرمي را علت استفاده از لوازم آرايش اعلام كردهاند و 60 درصد آنها مخالفت خانواده خود را با اين موضوع آشكارا اعلام كردهاند.
كوتاه سخن اينكه آمار استفاده از لوازم آرايشي به هيچ عنوان برازنده ايران نيست. الگوبرداري از الگوهاي رفتاري غربي، تغيير سبك زندگي و دور شدن از زندگي اسلامي و ايراني را بايد بستر اصلي براي استفاده و افراط در لوازم آرايش دانست؛ جايي كه دو سوم هزينههاي دختران مجرد را براي خريد لوازم آرايش به هدر ميدهد.
