روز گذشته آقاي محمد حقاني در جريان يكصد و هشتاد و يكمين جلسه علني شوراي شهر تهران در نطق پيش از دستور خود نكات قابل تأملي را عنوان كرد. وي در بخشي از سخنان خود با لحني عتابآميز خطاب به همكارانش گفت: چرا تذكرات رهبري در روز ديدار با معظمله در خصوص صيانت از باغات و فضاي سبز تهران فراموش شده است و حقوق خصوصي را تحت عنوان حقوق مالكانه بر حقوق عمومي ترجيح ميدهيم. آيا هنوز هم بايد منتظر ماند تا تهمانده باغهاي سوهانك، ونك، طرشت و كن به سرنوشت 80 درصدي كه از بين رفتهاند، دچار شوند؟
نايب رئيس كميسيون سلامت محيطزيست و خدمات شوراي اسلامي شهر تهران با گلايه از عملكرد شورا گفت: با وجود تصويب ناپلئوني يك فوريت طرح صيانت از باغات به كمك رئيس شورا، چرا برخي از نمايندگان مردم به آن رأي ندادند؟
سخنان آقاي حقاني حكم بيتالمثل «جانان سخن از زبان ما ميگويي» است! اما واقع امر اين است كه بسياري از مسئولان ذيربط در امر تخريب باغات و فضاي سبز، خود را به خواب خرگوشي زدهاند و چشمهاي خود را بر تخلفات عديدهاي كه هر روز تيتر يك اكثر رسانههاست، بستهاند!
حال اين سؤال مطرح ميشود كه چرا موضع بسياري از اعضاي شوراي شهر تهران (و اعضاي شوراي ساير شهرها) و حتي نمايندگان مجلس سكوت است؟
گرچه پاسخ تا حد زيادي روشن است و آنگونه كه از حافظه تاريخي ما برميآيد، شمار قابلتوجهي از مسئولان در دستگاههاي يادشده و ساير دستگاههاي دولتي و غيردولتي، خود ذي نفع امور تخريب و ويراني باغات و فضاي سبز هستند. به اين مفهوم كه در نهايت اين تخريبها عايداتي براي آنها منظور ميشود! شاهد مثال اين مدعا جريان ساخت دو برج دوطبقه سوهانك است، به گونهاي كه در دو سال گذشته و در اوج تخريب باغهاي معنوي جمشيديه و حكمت لواسان، بسياري از مردم و فعالان محيطزيست شكايت تخريب باغات يادشده را به مجلس بردند و پروندهاي قطور در خصوص اين فقره تشكيل شد، اما در كمال تعجب، بسياري از افراد صاحب نفوذ مجلس از هرگونه اقدام و اظهارنظر خودداري كردند تا اينكه به صورتي كاملاً تصادفي جريان تخريب باغات سوهانك روي داريه افتاد و رسانهاي شد. كاشف كه به عمل آمد، مشخص شد كه در باغات سوهانك (كه در ارتفاع هزار و 800 متر پايتخت قرار دارد و بارها شخص رهبري ساختوساز در باغات شمال پايتخت را نقد كرده بودند) دو برج 40طبقه، ساخته شده است. جالب اينكه اطلاعات تكميلي حاكي از آن بود كه دو برج منظور نظر توسط تعاوني مسكن مجلس و براي نمايندگان مجلس ساخته شده است كه در نهايت مصداق «هرچه بگندد نمكش ميزنند....» عايد شد !
سؤال ديگر اين است كه به رغم تخريبهاي سريالي چند سال اخير كه در باغات و فضاي سبز پايتخت روي داد و مشخص شد در اين فقره ضعف قانون وجود دارد و بسياري از افراد زيادهخواه و ويژهخوار با دور زدن قانون و سوء استفاده از اين خلأ قانوني به چپاول و تاراج خود ادامه ميدهند، چرا مجلس و مجلسيان در راستاي رفع خلأهاي قانوني و تعريف و تدوين مفاد قانوني جديد نميكوشند و در هر فقره تخريب با فرار رو به جلو هر ظن و گماني را از خود دور كرده و در صف معترضان تخريب قرار ميگيرند؟
لذا در پايان پيشنهاد ميشود كه درختان در باغات باقيمانده، براي در امان ماندن پلاكگذاري شوند تا به هيچ عنوان ويژهخواران درصدد تخريب و نابودي درختان و تملك زمينهاي حاصل از تخريب برنيايند.
اما نكته عجيب اين است كه برخي از باغات تخريب شده پايتخت در زمره موقوفات قرار داشتهاند يا در گذشته توسط دستگاههايي چون شهرداري پايتخت براي استفاده عمومي تهيه و تأمين شده بودند.
