محمود گودرزي، وزير ورزش و جوانان ميگويد: با توجه به اساسنامه فدراسيون فوتبال اختياري براي كنترل و اصلاح مسائل و ضعفهاي اين فدراسيون ندارد. گودرزي اين را خطاب به نمايندگاني گفت كه طرح استيضاح او را مطرح كرده بودند. استيضاحي كه يكي از دلايلش فساد و افسارگسيختگي موجود در فوتبال بود. اما اينكه چرا نه گودرزي و نه هيچ وزير ورزش ديگري اجازه دخالت در امور فدراسيون فوتبال را ندارد موضوعي است كه ريشه آن را بايد در اتفاقات بعد از جام جهاني 2006 جستوجو كرد.
شكست تيم ملي فوتبال در جام جهاني آلمان با هدايت برانكو باعث شد تا اين مربي كروات از تيم ملي ايران اخراج شود و متعاقب آن محمد علي آبادي رئيس سازمان تربيت بدني وقت حكم اخراج محمد دادكان رئيس فدراسيون را پيش از بازگشت او به ايران امضا كرد تا شايد كمي از زير بار فشارها خلاصي يابد.
هر چند دادكان پس از ديدار با آنگولا و بسته شدن پرونده حضور ايران در جام جهاني به صورت خودجوش استعفا كرد اما كمتر كسي بود كه متوجه اختلافات پشت پرده اين دو نفر نشده باشد. اختلافي كه باعث شد علي آبادي حتي صبر نكند تا دادكان پايش به ايران برسد. حركت عجولانه و ناشيانه علي آبادي كافي بود تا فيفا دولت را متهم به دخالت در امور فوتبال كرده و آن را تعليق كند. هر چند علي آبادي پس از تعليق طي گفت و گويي اعلام كرد كه بركناري دادكان يك استعفا بود، اما واقعاً اگر دادكان بركنار شده بود چرا فيفا فوتبال ايران را تعليق كرد و كميته انتقالي تشكيل داد؟ به چه دليل هيچ متن استعفايي از دادكان منتشر نشد؟
فيفا معتقد بود كه فوتبال ايران به دليل دخالت سياسيون در امور اين فدراسيون و خدشه به قانون بايد از حضور در صحنههاي بينالمللي محروم شود چراكه فدراسيون ايران براساس قوانين فيفا در آزادي عمل رفتار نكرده و تغيير مديريت آن نيز براساس قوانين فيفا نبوده است و تا هنگامي كه اوضاع فدراسيون ايران متأثر از قوانين و كنفدراسيون آسيا عادي نشده و اساسنامه استاندارد بر پايه قوانين وضع نشود و انتخابات جديد تحت كنترل اين دو نهاد برگزار نشود اين تعليق به قوت خود باقي است. بعد از آن روز مشكلات فوتبال ايران يكي پس از ديگري بيشتر شد چراكه فيفا به همين دليل اساسنامه فوتبال را زير سؤال برد و از آن ايراد گرفت. به دنبال اين اتفاقات فيفا با رياست صفايي فراهاني رئيس كميته بينالملل آن زمان فدراسيون كميته اي براي اصلاح اساسنامه فوتبال تشكيل داد. كميته انتقالي با بررسيهاي صورت گرفته و البته عقبنشيني سازمان تربيت بدني پس از چند بار اصلاح اساسنامه سرانجام آن را به تأييد نهايي فيفا رساند و پس از يك انتخابات رسمي از بين كانديداهايي چون شاهرخ شهنازي، كفاشيان و حتي خود عليآبادي كه بعداً كنار كشيد كفاشيان براي چهار سال سكان فدراسيون فوتبال را در دست گرفت. سكاني كه يك بار ديگر هم با تمام حرف و حديثها در رقابت با قريب به كفاشيان سپرده شد.
آنچه مشخص است اينكه از منظر فيفا فدراسيون فوتبال يك NGO به حساب ميآيد و هرگونه تغيير و تحول در آن براساس اساسنامهاي است كه خود فيفا آن را تأييد كرده است.
حرفهاي گودرزي وزير ورزش در حالي مطرح ميشود كه فوتبال ايران با اساسنامه مورد تأييد فيفا هر چند يك NGO به حساب ميآيد اما تشكيلاتي است كه نه ميتوان به آن دولتي نگاه كرد، نه مستقل. فوتبال بودجهاش را از دولت ميگيرد، ولي دولت اجازه دخالت در آن را ندارد و اين مشكلي است كه امروز گودرزي و فردا و آينده وزراي ديگر كشور با آن درگير هستند.
حقيقت اين است كه فوتبال ايران از اساسنامه مورد تأييد فيفا فقط قسمت دخالت نكردن دولت را به خوبي دريافت كرد و در زمينه تحقق و توسعه بقيه بندها و مفاد اساسنامه لنگ ميزند و جالبتر اينكه بابت تمام كم و كاستيها نيز مجبور به پاسخگويي نيست و كار خودش را انجام ميدهد. فوتبال بايد درآمدزايي داشته باشد و بايد خصوصي و حرفهاي شود، دولت و وزير ورزش اين را ميدانند ولي نميتوانند دخالت كنند چون خطر تحريم درست مثل آنچه در سال 2006 روي داد پشت در است و در اين بين فوتباليها با خيال آسوده ميخندند و به كارشان ادامه ميدهند.
