«ساعتي خواب بدون مردم آزاري، بهتر از بيداري با آزار مردم است» اين يكي از همان جملههايي است كه به قول بزرگترها بايد با طلا نوشت و هميشه مقابل چشم داشت تا بدانيم كه ما به هر قيمتي حق تفريح نداريم.
اگرچه حضرت علي (ع) خطاب به فرزندشان فرمودهاند: «سرگرمي و تفريح سالم كمكي است براي ساير برنامهها» فراموش نكنيم مهم اين است كه اين تفريح و سرگرمي بايد سالم باشد و مشكلاتي براي ما و بقيه ايجاد نكند. متأسفانه اين روزها تفريحات ناسالم برخي جوانان كه روح و اعصاب ديگران را تخريب ميكند در سطح جامعه بسيار است. تفريح را ميتوان به عنوان عملي كه موجب ايجاد نشاط در فرد ميشود، تعريف كرد. تفريح را از اين نظر كه آيا در زندگي ما ضرورت دارد يا نه به دو قسمت تقسيم ميكنند. ثمره اين تقسيم آن ميشود كه در هر قشري پرداختن به نيازهاي ضروري زندگي لازم است وتفريح به عنوان امري كه بازگشت به لوازم زيستن و شادي دارد، بيشتر مورد دقت و تأمل قرار خواهدگرفت. فراموش نكنيد تفريحي كه به بهبود زيستن كمك ميكند فعاليتي است كه براي زيستن ضروري است و فقدان آن به زندگي طبيعي خلل وارد ميكند.
نبود انگيزه مثبت در اذهان نسبت به تفريح بدون برنامهريزي و نبود برنامههاي آموزشي و توجيهي در چگونگي بهتر بهره گرفتن از اين اوقات در نهايت باعث شده كه اوقات فراغت به لحظات ملالآوري براي اكثر مردم تبديل شود. بررسيها نشان ميدهد انحرافات اخلاقي و آسيبپذيريهاي اجتماعي با اوقات فراغت همبستگي تنگاتنگي دارد. امام علي (ع) در اينباره ميفرمايد:«مع الفراغ تكون الصّبوه» همراه با بيكاري تمايل به خواستههاي شيطاني حاصل ميشود.
اين فرمايش نشان ميدهد تفريحي كه ابتدا بهخاطر فراغ بال براي فرد شكل ميگيرد و نشاطي كه به صورت هيجان بروز ميكند اگر بدون فكر باشد تبعاتي را به همراه خواهد داشت كه ناگوار است به همين دليل حتي نحوه استفاده از زمان فراغت هم مستلزم كنترل است زيرا اگر بازدارندهاي وجود نداشته باشد مصداق عيني ميشود براي آرامش بعد از توفان كه جبرانناپذير است و ميتواند ضربهاي بر آبرو و روح اطرافيان وارد كند كه بازيابي آن در اكثر مواقع غيرممكن است.
