روز گذشته آماري از مصرف آب در استان تهران، در قالب خبري كوتاه روي خروجي خبرگزاري تسنيم قرار گرفت كه سبب حيرت شد. در اين خبر كه با تيتر «مصرف آب هر تهراني به ۲۴۹ ليتر در روز رسيد» منتشر شد، آمده است كه متوسط مصرف آب شرب در تهران به ازاي هر نفر در دومين هفته مرداد به ۲۴۹ ليتر در شبانهروز رسيد، به گونهاي كه در دومين هفته مردادماه از هشتم مرداد تا پايان روز چهاردهم اين ماه، مجموع مصرف آب شرب در استان تهران به 22 ميليون و 130 هزار مترمكعب رسيد كه در مقايسه با مصرف 21 ميليون و 610 هزار مترمكعبي هفته اول مرداد، افزايشي 510 هزار مترمكعبي داشت.
از اينرو، متوسط مصرف روزانه آب شرب تهران در دومين هفته مرداد به 3 ميليون و 161 هزار و 429 مترمكعب رسيد. مركز آمار، جمعيت ساكن در استان تهران را در سال جاري، 12 ميليون و 684 هزار نفر اعلام كرده كه با احتساب اين جمعيت، همچنين بدون در نظر گرفتن ميزان آب شربي كه بدون محاسبه و اندازيگيري در برخي شهرها و روستاهاي استان مصرف ميشود، هر نفر ساكن استان تهران به طور متوسط روزانه 249 ليتر آب تصفيه شده شرب در دومين هفته مرداد مصرف كرده است.
با اين احوال ذكر چند نكته خالي از لطف نيست. نكاتي كه به سبب كليگويي، خواسته و ناخواسته برخي از مردم نوعدوست و با فرهنگ را رنجيده خاطر كرده؛ مردمي كه در مصرف آب ساعي هستند و خود را مقيد به مراعات در مصرف آب مينمايند، مردمي كه مصداق تمثيل «آش نخورده و دهان سوخته» شدهاند!
يك: اين آمارها از كجا ميآيند كه هيچ منبعي براي آنها ذكر نميشود و در اين رهگذر اين اعداد و ارقام موجبات بدبيني شهروندان را به هم فراهم ميكند و بعيد نيست افرادي را كه با شيوهاي صحيح در مصرف آب رفتار ميكنند، مأيوس كرده و...؟
دو: همانطور كه درمتن آمده، مصرف مقدار آب قيد شده، به امر «شرب» و نوشيدن نسبت داده شده! يعني هر شهروند تهراني و هم استاني در روز با اختلافي جزئي 250ليتر آب نوشيده است! اگر از قرار هر خانوادهاي را به صورت ميانگين چهار نفر فرض كنيم، نتيجه اين ميشود كه هر خانوادهاي در روز هزار ليتر آب نوشيده است كه در اين صورت، مردم اين استان بايد از بيشنوشي آب تركيده باشند يا در حال تركيدن! اما وضعيت پايتخت و مركز استان تهران كاملاً عادي است.
سه: با اين پيشفرض كه منظور نظر نويسنده خبر از آب شرب، آب لولهكشي قابل شرب باشد كه در مواردي چون استحمام و شستوشوي البسه و نظافت و موارد ديگر كارايي دارد، باز بايد اذعان كرد رقم مصرف مبالغهآميز است، چرا كه اگر به خود و اطرافيانتان توجه كنيد، خواهيد ديد كه هركدام از دوستان و آشنايانتان (با يك پيشفرض ديگر كه در مصرف آب افراطگرند) هيچگاه در مصرف آب، ركورد250 ليتر مصرف را در روز نزدهاند.
چهار: اين نوشتار در پي آن نيست كه اثبات كند كه خبرنگار محترم خبر يادشده، در ثبت ارقام اغراق كرده يا بدون ذكر منبع به روايت خبر پرداخته، نه. دست بر قضا ميزان مصرف آب توسط عوام بالاست اما نه به اين ميزان. در حالي كه واقع امر اين است كه اين ميزان آب با رقمي اختلاف كمتر يا بيشتر در اين ابر شهر و پايتخت شلوغ مصرف ميشود. اما چگونه؟!
پنج: حالا به يك معادله رسيدهايم كه تعبير عوامانه آن اين ميشود كه حضرات مسئول «سوراخ دعا را گم كردهاند و اين مصرف چشمگير و افراطي آب را به پاي مردم نوشتهاند. مردمي كه پيشتر اشاره شد كه مصداق تمثيل آش نخورده و دهان سوختهاند!
شش: گناهكار اصلي برخي مايهداراني هستند كه عقيده دارند پول مرده را زنده ميكند. بنابراين، پيرو اين تزشكسته بسته و ماليخوليايي در ساختن برجها و آسمانخراشهاي خود، اولين كاري كه ميكنند خريدن كنتور آب است. پس اين قشر كار آخر را اول انجام ميدهند و براي سر و كله زدن با تانكرهاي آبرساني به قدرت پول خود متوسل ميشوند و اصلاً برايشان مهم نيست كه در حواشي و روستاها مردم بيچاره بايد وقتي برابر با نيم روز را در صفهاي آب بگذرانند! همين طور هم عقيدههاي اين افراد كه تداوم كار كارواشهاي خود را با آب شرب تغذيه و تأمين ميكنند.
و چنين ميشود كه گناه دستهاي مايهدار، برگردن قشر عظيمي از مردم آبرودار و بيگناه ميافتد و آب از آب تكان نميخورد !
