صحنه بينالملل را اين روزها ميتوان در يک جمله خلاصه کرد و آن مجموعهاي از بحرانها و چالشهاي است که نظم و ثبات جهاني را تحتالشعاع قرار داده که از پيامدهاي آن بحران در عرصههاي داخلي کشورها و چالشها و درگيريهاي منطقهاي است که تروريسم جاري در جهان نيز به آن دامن زده است تروريسم ساخته غرب که در مقاطع مختلف زماني از جمله در سال 2001، 2003 و 2011 به مولفهاي براي تحقق اهداف غرب در جهان از جمله در غرب آسيا مبدل گرديدند.
در جمع تحولاتي که در صحنه بينالملل مشاهده ميگردد و منطقه داراي تحولات قابل توجهتري ميباشند چرا که فضايي کاملا بحراني در اين مناطق ايجاد گرديده در حالي که پيش از اين روندي ديگر را طي ميکردند. آمريکايي لاتين در طول سالهاي اخير با محوريت مقابله با امپرياليسم و رويکرد به آزاديخواهي توانسته به موقعيتي جهاني دست يابد در حالي که همکاري منطقهاي کشورهاي اين منطقه نيز سبب همپوشاني و رفع بسياري از نيازهاي آنان شده است.
نکته مهم آنکه در طول ماههاي اخير اين منطقه صحنه اعتراضهاي خياباني و تقويت جريانهاي مخالف دولت گرديده که نمود آن نيز تظاهراتهاي صورت گرفته در برزيل، اکوادور، ونزوئلا، آرژانتين، بوليوي و ... ميباشد نکته بسيار مهم آنکه محورها و سران اين ناآراميها رويکرد به آمريکا و تغيير در ساختار سياسي حاکم بر کشورهايشان ميدانند و از سوي ديگر محافل رسانهاي غربي نيز تظاهرات و اعتراضهاي خياباني را ترويج و مردم را به گسترش اين روند هدايت ميکنند. آمريکاييها با نام لزوم حمايت از دموکراسي تقويت جريانهاي اپوزيسيون و تغييرات در ساختار اين کشورها را مورد تاکيد قرار ميدهند.
غرب آسيا نيز محور ديگر بحرانهاي اصلي جهاني است از يک سو گروههاي تروريستي بر شدت حملات و جنايات خود افزودهاند که انفجارهاي خونين در عراق، سوريه و افغانستان نموي از آن ميباشد.
مجموع اين چالشها در حالي آمريکاي لاتين و غرب آسيا را فرا گرفته که نقش و جايگاه جمهوري اسلامي در اين مناطق از اهميت ويژهاي برخوردار است. ايران به عنوان کشوري تاثيرگذار در معادلات غرب آسيا در حالي ايفاي نقش ميکند که ديدگاه ضدامپرياليستي و آزاديخواهانه آن زمينهساز گرايش کشورهاي آمريکاي لاتين به جمهوري اسلامي گرديد چنانکه اين کشورها در کنار تاکيد بر توسعه روابط با جمهوري اسلامي، با الگوگيري از ارزشهاي انقلابي به حمايت از ملت فلسطين روي آوردند به گونهاي که اقدامات حمايتي آنان حتي از بسياري از کشورهاي عربي نيز بالاتر بوده است.
با توجه به جايگاه ايران در غرب آسيا و نيز آمريکاي لاتين برخي ناظران سياسي با تاکيد بر غير قابل انکار بودن نقش غرب در بحرانهاي آمريکاي لاتين و غرب آسيا بر اين عقيدهاند که بعدي از اهداف غرب در اين مناطق اقدام عليه جمهوري اسلامي ميباشد هر چند در ظاهر نامي از ايران نميآورند.
غربيها با برجستهسازي ناامني در منطقه و حتي احتمال گزينه نظامي غرب عليه ايران و مقاومت و نيز تحريک کشورهاي عربي به موضعگيري عليه ايران، ونيز القاء تصور فرو ريختن تفکرات ضدامپرياليستي در آمريکاي لاتين، برآنند تا ايران را منزوي در منطقه و عرصه جهاني معرفي نمايند. آنها چنان القاء ميسازند که ايران متحدي در منطقه و جهان ندارد و در انزوا به سر ميبرد. غرب همزمان با برجستهسازي آمادگي براي رويکرد اقتصادي و سياسي به ايران سعي دارد تا خود را تنها مولفه باقي مانده براي منزوي نشدن ايران معرفي نمايد.
غرب با القاء چنين تفکراتي سعي دارد تا ايران را به پذيرش زيادهخواهيهاي هستهاي و منطقهاي خود سوق دهد. به عبارتي آمريکاييها آنچه را که در روند مذاکرات هستهاي به دست نياوردهاند برآنند تا با القاء انزواي منطقهاي و فرامنطقهاي ايران کسب نمايند حال آنکه آنها اين اصل را پنهان ميسازند که بحرانهاي جاري در منطقه و آمريکاي لاتين برگرفته از طراحيها و سناريوهاي غرب براي سلطه بر اين مناطق است که در قالب حمايت از تروريسم و بحرانهاي امنيتي و طراحي کودتاهاي رنگي در قالب حرکتهاي به اصطلاح دموکراسيخواهانه مردمي صورت ميگيرد.
رفتارهايي که نشان ميدهد استکبار جهاني به سرکردگي آمريکا همچنان همان مسيرهاي سلطهگرايانه گذشته را ميپيمايند و سياسي جز سلطه بر کشورها ندارد هر چند که در ظاهر ادعاي گفتوگو و تعامل و دموکراسيخواهي سر ميدهند. رفتارهاي آمريكا نشان ميدهد كه اين كشور به متحدان خود نيز رحم نميكند چنانكه تروريسمي كه منطقه را فراگرفته اكنون بلاي جان كشورهاي عربي متحد آمريكا گرديده در حالي كه وعده آمريكا آن بوده كه با اين تروريستها به تقويت موقعيت اين كشورها و حذف آنچه دشمنان آنان ميناميد يعني مقاومت و بيداري اسلامي مبادرت ميورزد.
